Poezia të cilën po e publikoj sot është shkruar më 17.04. 1962, nga veprimtari i devotshëm dhe i palodhur, Enver Hadri, i cili u vra më 25 shkurt të vitit 1990 në Bruksel nga UDB-ja serbe. Këtë dorëshkrim, në shenj miqësie Enveri ma ka dhënë, diku nga shtatori i vitit 1989, në shtëpinë e bashkëpunëtorëve të tij, dhe miqve tanë të përbashkët: Behare Rexhepi dhe Reshat Sahitaj, në shtëpinë e tyre në Rue Van Malder 69, në Bruksel të cilën, atëbotë e kam ndjerë si shtëpinë time. Asaj nate, as që më kishte shkuar në mendje se ai, në fakt, do të ishte takimi ynë i fundit me njeriun i cili e deshi Kosovën më shumë se jetën e tij: Enver Hadrin.
Poezia është e shkruar në dialekt dhe, shpresoj, miq se do t’ju pëlqejë!
H.M.
Marrë nga Haqif Mulliqi, profili në FaceBook. /InforCulture.info
Dhimbja e barkut para nisjes për në shkollë nuk është gjithmonë shenjë e problemeve…
Ndodh që gjatë natës të zgjoheni e të shihni se jeni djersitur shumë. Kjo…
Shumë njerëz vuajnë më së shumti nga hipertensioni, i njohur ndryshe si tensioni i…
Insektet bëhen një shqetësim gjithnjë e më i zakonshëm gjatë pranverës dhe verës, veçanërisht kur…
Pas rezultateve që po tërheqin vëmendjen në ASCO 2026, studiuesit po e zgjerojnë testimin e…
Ndoshta nuk e keni ditur që numri 420 është i lidhur ngushtë me kanabisin, pasi…