Poezia të cilën po e publikoj sot është shkruar më 17.04. 1962, nga veprimtari i devotshëm dhe i palodhur, Enver Hadri, i cili u vra më 25 shkurt të vitit 1990 në Bruksel nga UDB-ja serbe. Këtë dorëshkrim, në shenj miqësie Enveri ma ka dhënë, diku nga shtatori i vitit 1989, në shtëpinë e bashkëpunëtorëve të tij, dhe miqve tanë të përbashkët: Behare Rexhepi dhe Reshat Sahitaj, në shtëpinë e tyre në Rue Van Malder 69, në Bruksel të cilën, atëbotë e kam ndjerë si shtëpinë time. Asaj nate, as që më kishte shkuar në mendje se ai, në fakt, do të ishte takimi ynë i fundit me njeriun i cili e deshi Kosovën më shumë se jetën e tij: Enver Hadrin.
Poezia është e shkruar në dialekt dhe, shpresoj, miq se do t’ju pëlqejë!
H.M.
Marrë nga Haqif Mulliqi, profili në FaceBook. /InforCulture.info
Depresioni nuk manifestohet te të gjithë njerëzit në mënyrë të njëjtë. Përveç simptomave…
Gjatë një ftohjeje, oreksi juaj zakonisht zvogëlohet, por disa ushqime mund t'ju ndihmojnë…
Më 3 shtator 1878, forcat e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit nisën një ofensivë të armatosur…
Kanceri i mitrës mund të shfaqet me simptoma që shpesh ngatërrohen me probleme…
Në mjekësinë tradicionale gjethet e fikut janë përdorur për aftësinë e tyre në…
Forma e saj, materialet e përdorura dhe struktura e brendshme duket se kanë ndihmuar…