<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Henry i VIII-të i Anglisë, nga të huajt veç shqiptarët i mbajti në ushtri

Ardian Muhaj

“Mbreti (Henry VIII i Anglisë) nuk do të mbajë ma asnji të huaj përveç shqiptarëve”. Kështu shkruhej tekstualisht në letrën e 17 dhjetorit 1545 që Lordi Paget shkruante nga Kaleja (Calais) që në atë kohë ishte në duart e anglezëve, në të cilën raporton mbi vendimet e Këshillit të Shtetit anglez, ku kërkohej shprehimisht që të lirohen nga detyra të gjitha trupat e huaja në shërbimin anglez, përveç shqiptarëve.

Për ta lidhë me mjerimin tonë sot mbas katër shekujsh e gjysmë, kujtojmë se Kale ose Calais asht qyteza franceze që ndodhet në bregun përballë portit të Doverit në Angli. Sot, asht qyteza ku nis kalvari i mjerimit të qindra mijra emigrantëve shqiptarë që tentojnë kalimin me të gjitha mjetet e mënyrat drejt Anglisë.

Aty asht edhe Tuneli i La Manshit që lidh Anglinë dhe Francën. Pra, shqiptarët shkonin në Angli, Francë, Algjeri, Egjipt, Indi, Spanjë edhe para katër shekujsh. Dallimi asht se në atë kohë kudo shkonin si zotni e njerëz të respektuar deri në atë pikë sa që shumë ballkanikë që kishin mësu dy fjalë shqip, kur mbërrinin në këto vende të largëta përpiqeshin me u paraqitë si shqiptarë (albanes, arnautë).

Respektin që ata shqiptarë gëzonin në Ballkanin, Europën e Mesdheun e asaj kohe e kishin fitu me aftësitë e cilësitë e lakmueshme individuale, shoqnore e shpirtnore. Sa mbrapa e të prapambetur jemi sot krahasuar me parardhësit tonë.

postbck postbck