<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Dy vëllezër nga Mitrovica në kampet dhe burgjet e diktaturës enveriste

Bahri Hysen Dërgutaj, i vitlindjes 1934, nga fshati Bronsiku i Mitrovicës dhe vëllain e tij Dërguti, i vitlindjes 1938, erdhën në Shqipëri në vitin 1956 Regjimi komunist i vendosi në Llakatund të Vlorës. Pak javë më vonë, duke mos duruar kushtet që gjetën tentuan të arr atisen në Greqi, por u kapën. Gjykata e Qarkut Vlorë, me vendimin nr.52, datë 15.10.1956, i deklaroi fajtorë dhe i dë noi Bahriun me 4 vjet dhe Dërgutin me 18 muaj heqje lirie. Të dy vëllezërit ndanë nga njëri-tjetri. Dërgutin e çuan në Çermë të Lushnjës e më pas në Seman.

Bahriu shkruan nga Semani më 2.2.1960 një letër për Enver Hoxha, se ishte përgatitur të riatdhesohej pa dëshirën e tij. Përveç dozave të naivitetit dhe zhgënjimit të thellë, në këtë letër gjejmë edhe këto fjalë: “Por sot të them të drejtën më vjen shumë keq dhe më të vërtet e quaj veten shumë fatkeq, sepse kur unë erdha të gëzoj dhe ta shijoj atë që dikur e quaja me imagjinatën time, jetë dhe lumturi, ndodhem i izoluar nga të gjitha, në kampin e emigracionit në Seman, me ata njerëz që presin me u kthye në Jugosllavi”.

Më 17.5.1960 zëvendësministri i Punëve të Brendshme, Mihallaq Ziçishti, jep opinion të keq për ta si “agjentë të zbulimeve të huaja”. Kjo letër ka si rrallë herë një shënim të E.Hoxhës, i cili duket që as ia ka ngenë “vëllaut nga Kosova”, madje kërkon marrjen e masave teksa i shkruan shokut Llazi: “Të gjitha këto kërkesa që më vinë (dhe që janë të organizuara), duhet të tërheqin vëmendjen e organeve të Sigurimit për përgatitjen e ndonjë gjë faji nga ana e tyre”./55News.al/

postbck postbck