<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

“Mendjet që hakmarren shkatërrojnë një shtet, ndërsa mendjet paqësore ndërtojnë një komb”

“Sapo ishta zgjedhur President. Një ditë, u kërkova bodigardëve të mij të bënim një shëtitje nëpër qytet. Më pas, duke qenë orar dreke, shkuam të hanim në një restorant. U ulëm, dhe pas pak erdhi kamarieri. Në moment u shtanga, sepse në një tavolinë përballë nesh qëndronte ulur një burrë. Ishte vetem dhe priste që ti shërbenin. U thashë rojeve ti kerkonin që të bashkohej me ne, dhe ashtu u bë. Burri u ngrit, mori pjatën dhe u ul aty pranë.Ndërsa hante duart i dridheshin fortë, por ai vazhdonte të hante pa e ngritur kokë fare nga pjata. Kur mbaruam drekën, ai më përshëndeti pa më parë në sy, me siklet, më dha dorën dhe u largua. Unë nuk i thash as një fjalë.Një nga bodigardët tha: “Ai që u ul me ne do jetë shume i sëmure, duart e tij nuk pushuan së dridhuri, bile dhe kur hante.Jo. I thas. Nuk është aspak i sëmurë!Të gjithë u drejtuan nga unë dhe prisnin me çudi arsyen. -Ai burrë ishte kujdestari i burgut kur isha në qeli. Pas torturave që më bënin, lëngoja nga dhimbjet, dhe i kërkoja vetëm pak ujë, por jo vetëm që më bërtiste ai më urinonte në kokë. Në vetmin e natës më rridhnin lotët duke menduar se sa i pamëshirë mund të jetë një njeri.Ai nuk ishte i sëmurë, por i frikësuar, dhe dridhej sepse tashmë që jam President i Afrikës se Jugut mendon se unë do ti bëj atë çka më bëri, por nuk jemi njësoj. Secili zgjedh në jetë: të jetë i Mirë apo i Keq.-Mendjet që hakmarren shkatërrojnë një shtet, ndërsa mendjet paqësore ndërtojnë një komb.-Ndërsa dilja nga dera e burgut, e dija se nëse nuk do të lija atje brenda dhimbjet dhe urrejtjet, sot do të isha ende i burgosur”.

postbck postbck