Si arritën japonezët ta zgjidhin misterin e vdekjes së ndodhur 3000-vjet më parë?

Shkencëtarët kanë zgjidhur misterin e vdekjes së dhunshme të një njeriu parahistorik 3000 vjet më parë në tokën e Japonisë së sotme.

Pas një studimi metodik të lëndimeve të shumta të skeletit, ata thonë se fajtori është një peshkaqen, dhe ata rindërtuan sulmin me detaje mahnitëse, shkruan faqja amerikane e teknologjisë CNET.https://central.gjirafa.com/renderer.html?v=1.1

“Ka shumë të ngjarë që ai të ketë humbur këmbën e djathtë dhe grushtin e majtë në sulm dhe plagët e tij të tjera do të ishin fatale sepse u gjetën 790 gjurmë të dhëmbëve që arrinin në kockë”, thuhet në një studim të botuar në Journal of Archaeological Science të Oksfordit.

Ekipi i shkencëtarëve e quan këtë njeri të lashtë fatkeq, i cili ndoshta vdiq nga gjakderdhja e gjerë, viktima më e vjetër e konfirmuar e një sulmi peshkaqenësh deri më tani.

Ka shkrime më të reja, greke, nga shekulli i pestë dhe vizatime të sulmeve të peshkaqenëve nga shekulli i tetë para Krishtit, dhe ka raste të tjera të vendosura nga arkeologjia, edhe pse ato janë gjithashtu më të reja se japonezët.

Data e radiokarbonit vendosi skeletin e dëmtuar midis 1370 dhe 1010 para erës sonë, në epokën e gjuetarëve dhe mbledhësve të quajtur “Jomon”, në parahistori, kur peshkaqenët gjithashtu gjuheshin gjithashtu.

Është vlerësuar se njeriu skeleti i të cilit u gjet ishte i gjatë pak më shumë se 1.5 metra.

Studenti i doktoratës së arkeologjisë J. Alice White dhe profesori Rick Schulting i Oksfordit së pari u takuan me këtë viktimë peshkaqenësh si pjesë e një studimi më të madh të lëndimeve të dhunshme në mbetjet e skeletit të gjuetarëve dhe mbledhësve në arkipelagun japonez.

Në Universitetin e Kiotos, dy shkencëtarët hasën në një skelet që është gërmuar rreth vitit 1920 nga varrezat Tsukumo në Okayama, në Japoninë Jugore, afër Detit Seto.

Në fillim, studiuesit u hutuan nga dëmtimet masive të atij njeriu.

Prerjet e thella të dhëmbëzuara me madhësi dhe forma të ndryshme mbulojnë kockat, dora e majtë e shqyer dhe këmba e djathtë mungonte.

Nuk ishte e qartë se si ose pse një njeri tjetër do t’i shkaktonte atij lëndime të tilla të rënda, ose nëse kjo mund të ishte rezultat i një sulmi të kafshëve.

Ata hulumtuan të dhënat aktuale mjeko-ligjore mbi sulmet e peshkaqenëve për të përcaktuar gjurmët e tyre dhe u konsultuan me George Burgess, drejtor i Programit të Kërkimit të Peshkaqenëve në Florida, i cili ra dakord me vlerësimin e tyre se peshkaqeni plagosi burrin.

Vendet e plagëve tregojnë se ai ishte gjallë në kohën e sulmit dhe se ai mund të ketë humbur grushtin ndërsa përpiqej të mbronte veten.

Nuk është e sigurt nëse “Tsukumo Nr. 24” peshkaqenë të gjuajtur, ose peshkaqeni që i dha fund jetës së tij u tërhoq nga gjaku i një tjetri pre e tij ose karrem, tha bashkautori i studimit Mark Hudson, një studiues në Institutin Max Planck në Gjermani.

Në çdo rast, tha Hudson, “ky zbulim jo vetëm që ofron një perspektivë të re në Japoninë e lashtë, por është një shembull i rrallë i aftësisë së arkeologëve për të rindërtuar një episod dramatik nga jeta e një komuniteti parahistorik”.

Studiuesit ishin në gjendje ta përshkruanin sulmin me kaq hollësi, sepse skeleti u gjet në gjendje të shkëlqyeshme një shekull më parë.

Mbetjet e trupit “Tsukumo Numër 24” u varrosën në një grumbull predhash në përputhje me zakonin e njerëzve “Jomon”.

Meqenëse, siç është konkluduar, burri u nxor me shpejtësi nga deti dhe u varros, studiuesit besojnë se ai po peshkonte me të tjerët që u përpoqën ta ndihmonin pas sulmit.

Bazuar në gjurmët e dhëmbëve, shkencëtarët besojnë se ai u sulmua nga një peshkaqen tigër ose një peshkaqen i bardhë. Mbetjet e të dy specieve u gjetën në zonë.