<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

“Zhdukja” e flamurit shqiptar, në Kosovën e vitit 1945

Në raportin e Arif Haskos, të datës 13 mars 1945 dërguar Komitetit Qendror të Shqipërisë, flitet sesi partizanët shqiptarë të brigadës 18 nuk ishin sqaruar si duhet për çështjen e Kosovës. Duket se ata nuk ishin dakord për lëshimin e territoreve Jugosllavisë. Aq më tepër kur kanë vënë re se kudo është zhdukur flamuri shqiptar. Ky detaj reflekton në raportin e Haskos, i cili shkruan tekstualisht:

“Në përgjithësi, parullat e reaksionit kanë filluar që të demaskohen nga partizanët, vetëm në brigadën 18 është akoma e errët çështja e Kosovës, e cila përforcohet me rastin e heqjes së flamurit shqiptar”.

Kësaj çështjeje ai i rikthehet sërish kur raporton për gjendjen e “reaksionit në Mirditë dhe Mat”, ku çështja e Kosovës dhe e flamurit shqiptar është bërë shkas për përforcimin e reagimit kundër komunistëve.

“Parullat e reaksionit janë rrënjosur thellë në popullin e Mirditës dhe të Matit, megjithë që bëhet ç’është e mundur për sqarime të tilla: shenja përmirësimi akoma nuk duken, operacioni ka bërë ç’armatimin e popullit dhe zhdukjen e një pjese të reaksionarëve, por jo shkëputjen e popullit nga ata. Kjo vërtetohet se reaksionarët akoma gjejnë strehë në popullin e Mirditës dhe të Matit. Populli dyshon se me ardhjen e verës, englezët do të zbarkojnë dhe reaksionarët do të bashkohen me ta. Nuk shikojnë me sy të mirë gjendjen e Kosovës dhe sidomos me heqjen e flamurit dhe aq më tepër në konferenca që bëhen në Prizeren nuk zihet n’goja emri i Komandantit tonë shokut Enver Hoxha”.

Kujto.al sjell të plotë dokumentin që ruhet në Arkivin e Shtetit, në fondin 14, dosja 18.

postbck postbck