Në letërsinë shqiptare të bejtexhijnve, Tahir Efendi Gjakova njihet me tre mbiemra: Njihet si Tahir Efendi Gjakova, sepse në Gjakovë jetoi, shërbeu, veproi dhe aty jetën e dynjas e përfundoi.
Njihet si Tahir Efendi Boshnjaku sepse lindi në një fshat afër Jeni Pazarit, në fshatin Llukare, nga familja e Saraçëve, që i përket fisit Kastrat.
Njihet si Tahir Efendiu i Madh, sepse ka qenë myderrizi i parë në Medresenë e Vogël të Gjakovës, është marrë edhe me krijimtari, ka shkruar prozë e poezi dhe mbi të gjitha, nderohet, çmohet, vlerësohet, për dituri, devotshmëri, thjeshtësi, vërtet ishte i përshpirtshëm, për së gjalli e kanë quajtur Evlia, për veprat që la n’këtë dynja…
Myderriz Tahir Efendiu, përveç veprimtarisë, arsimore, pedagogjike, edukative, shpirtërore, na ka dhuruar në gjuhën shqipe veprën “Vehbija”: që është libri i parë shqip, me alfabet arab, në Kosovë, të cilin e shkroi në vitin 1251 sipas kalendarit të Hixhretit ose më 1835, sipas kalendarit Gregorian.
Libri është ribotuar pas shtatëdhjetë e dy vjetësh në Sofje, në vitin 1907, me alfabetin latin, dhe pati përhapje më të mëdha në atë kohë; e transliteroi dhe e transkriptoi myderrizi, Ismail Haxhi Tahir Gjakova, dhe u shtyp prej Shoqërisë «Bashkimi», në shtypshkronjën shqipe «Mbrothësia» të atdhetarit të dalluar Kristo Luarasi.
Cila është rëndësia frymëzuese e “Vehbijes”?
Së pari, kjo është vepra më e vjetër shqipe në Kosovë, shkruar me alfabet arab. Është shkruar në vargje, e vende-vende edhe në prozë të rimuar.
Në veprën e Myderriz Tahir Efendisë flitet për tema të ndryshme, flitet kryesisht për Xhennetin dhe kënaqësitë e tij, për Xhehenemin dhe dënimet e tij, mbi kotësinë e kësaj bote, mbi detyrat kryesore të njeriut, mbi obligimet familjare, mbi obligimet e burrit ndaj gruas, të gruas ndaj burrit; flitet për pasurinë, varfërinë, koprracinë, për shpirtninë e sidomos mbi diturinë…
E vërteta në këtë vepër është paraqitur në mënyrën më të thjeshtë, më të kapshme, më të qartë. Ndërsa, rrena, mashtrimi, hipokrizia dhe injoranca janë damkosur në mënyrën më të ashpër.
E veçanta e këtij libri është se të gjithë shembujt, krahasimet e ndryshme, janë nxjerrë, kryesisht, nga Kur’ani, shpallja e fundit hyjnore, si dhe nga urtia popullore.
Mësimet e Zotit, Krijuesit të Gjithësisë, Zhvillues e Frymëzues, si edhe vetë libri «Vehbija», përshkruhen si Dritë, e cila i përngjet energjisë, e kjo Dritë na fuqizon, na edukon, na udhëzon, na ndriçon… Në vargjet, Myderriz Tahir Efendiu, thotë:
“Lum ai që Vehbijen e nxe, e kallxon,
se a si drita e sabahit kujdo që i difton.”
Myderriz Tahir Efendiu, në vargjet e tij, veç të tjerash, thotë edhe këto:
Në t’reftë në mend
masi t’shkojnë dhent
s’tep dobi kurrni send.
Ka e ka rrok dynjaja
sa s’mri për din
ai asht si qen qi lyp stërvin.
Xhahil insan asht më terr
Asht hem qorr hem hajvan ja beter.
Mos ha haram e mos fol rren
t’bahet duaja kabull…
Shka u shkrue n’ball
s’jet pat’dal
Rahmet pastë Myderriz Tahir Efendiu i Gjakovës, që me gjuhën shqipe ia çeli sytë krejt Kosovës…
Arben N. Bushgjoka Kjo foto rrallëherë dështon të ngjallë kureshtje. Në një dhomë plot histori…
Agjërimi gjatë muajit të Ramazanit nuk është vetëm një praktikë shpirtërore, por mund të sjellë…
Trashëgimia e heshtur: Prania e shqiptarëve në Ballkan përmes syrit të historiografisë dhe akademisë sllave…
Një studim i ri, botuar më 28 janar në Journal of the American Heart…
Diabeti është një gjendje kronike në të cilën nivelet e sheqerit në gjak…
Vrapimet e shpeshta drejt tualetit mund të jenë më shqetësuese sesa duken në shikim…