<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

“Njeriu knon mas lufte”-poezi të cilën Bekim Fehmiu e kishte lënë testament të recitohej në ‘dekë të tij

Unë kam shkelë n’gjak der’ n’gu
pa andrra kam mbetë si nji hu
Motrën e detyruen me e shitë nderin
të shkretës nanë flokt e thime ia prenë.

Në këtë m**sihane zhytun jam ù
Nuk lypi shpagim, as hak
O, ajr e tamel, du’
Dhe vesë mjesesh, veç pak!

Unë deri dje, kryeulun, nër’ peshën e korisë,
marren përqafue kam, për ibret
Tue shpresue se fati nuk na ka braktisë…
Hajmedet!?

Si i lujtun kam qeshë n’gjak deri n’gu
Dhe pyetun s’kam për be;
dushman i mallkuet vllau m’u bâ!
Dhe tue ulurue kam ça përpara nepër terr
E masanej dreqi a Zoti, njeriu a vorri,
Fluturue kanë në ferr.

Sot pshtetë për muri t’dashtunen grue shoh me sy
Qysh ma puthë i zdralavti dugâjxhi
Ah, ç’m’ka ra kulmi m’i kry –
vullneti m’ka lshu me iu hakmarr, s’jam takatxhi…

Heu çfarë alamet burri!
kam shkelë n’gjak deri n’gu,
dhe nuk kam kurrfar idhnimi
përjetue kam terrorin e kuq
Për me e msu këtë të vërtetë Shejtnimi
Që ma soll poshtnimi.

Shpagim nuk lypi:
Oh, një trohë ajr due,
Dhe pak vesë mjesesh – më jepni mue
Tjerat u kofshin falë!
——————————-

DUŠAN VASILJEV