”Qindro” – Poezi nga Esat Mekuli. /InforCulture.info
Rr’xoju qiell, i randë si tunxhi, mbi supet tanë të shtypun,
mbi krenat tona robnije e ûje përulë;
hapu, moj tokë e zezë, nën kambët dathë tonat –
përpij këto qenie që porezi* dhe gurbeti i shkatërroi
dhe kërbaçi i xhandarit që me shikim anmiku tmerron
dhe ciatja e fëmisë së mjerë që pa bukë ankon…
Rr’xoju qiell, i randë si tunxhi! Hapu, moj tok’e ngrime –
Kjo jetë s’na duhet gja, të shtypun në robni:
se emnin që patëm s’e kemi, as tokën rimë me djersë,
as bjeshkët flladitëse me pisha shekullore
ku gjaksorët tash ndër prita përgjojnë,
ku ofshamat tona – heu! – ernat e malit i çojnë…
Por – jo! Jo, o vllazën – zullumi kputet prej s’trashi –
gjaksorit kungulli gjithmonë s’i shkon mbi ujë!
Ta dini – hekrat e robnisë dhe mjerimit shpejt kanë
m’u kuptë
e mbi rrenimet e s’vjetrës, krahas me popujt tjerë,
jeta e re do të fillojë …
Vajtimin lene! N’luftë! Përpara! Bini!
Qe – miliona t’shtypun të botës përbri i kini.
Esad Mekuli
(1936) /inforculture.info
Ekspertët shpjegojnë pse parandalimi kërkon më shumë se një këshill të thjeshtë “Pini…
Një ide mjaft e pazakontë vjen nga Holanda, ku një prodhues akulloresh ka krijuar…
Meqë sezoni i dimrit është afër, prekja nga ftohjet tek njerëzit ndodh çdoherë e…
Gjidhënia nuk është vetëm burim ushqimi, por edhe mbrojtje për fëmijën dhe nënën.…
Para se ora me alarm të bëhej pjesë e jetës së përditshme, njerëzit kishin…
Rezolutat e Lidhjes së Prizrenit 1878, “Kararname-ja” Më 10 qershor 1878, delegatë nga e gjithë…