Ku janë ata pleq bujarë,
që qenë përpara ne,
e ata trima sqimatarë,
të shpejtëtë si rrufe?
Ku janë ata djelm të ri,
të bukur e të lulzuom,
që pate pamë me sy,
me ta folë e ligjëruom?
Ku janë ata zotëninj,
që dojin me zotënuom
ndë sqimë e ndë madhështi,
këte jatë tue shkuom?
Ku janë ata perandorë
gjithë shekulli nalcuom,
në krye me një kunorë
gurëshi cë paçëmuom?
Ku janë ata letërorë
t’urtë e dijes të ndëgjuom,
të bardhatë posi borë
letëra tue kënduom?
Ku janë ato gra e vasha
ndë sqimë e ndë madhështi,
me petëkat të mëndafshta
nalcuom mbë zotëni?
Gjithë mortja i rrëzoi,
sikur i pret me shpatë,
për të ri s’i shikoi,
as të vobegë,as të begatë.
– poezi nga Pjetër Budi /inforculture.info
Kafshimi i parë është vetëm fillimi, me kafshimin e dytë fillon ndjesia e…
Një skuadër e madhe burrash të jashtëzakonshëm me kapiten Radovickën në krye, sollën…
Rivaliteti midis Uashingtonit dhe Teheranit i ka rrënjët në vitin 1979, vitin e…
Ne shpesh dëgjojmë për elektrolitet, por çfarë saktësisht janë ato dhe si ndikojnë…
Shkencëtarët mendojnë e si për qentë është krejtësisht normale të hanë bar dhe…
Dhimbjet e stomakut janë mjaft të zakonshme dhe të gjithë preken nga to…