<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

1946/ ‘Më varrosni, mos më lini si qen…’! Fjalët e fundit para pushkatimit

Nga Kastriot Dervishi

Veli Halit Juba, lindur në Shkodër, banues në Tiranë, ishte 68 vjeç ku u gjykua. I diplomuar në akademi ushtarake në Turqi, ai njihej si njeri i pasur që posedonte flori. Ai i përfshi në një procesi që e dënoi me vdekje.

Gjykata Ushtarake Tiranë, me vendimin nr.338, datë 17.7.1946, përveç tij dënoi me burgime edhe shtetasit: Adlije Taka, Qazim Shahini, Vasil Tashko, Aleks Sherko, Jorgji Çekiçi, Mas’har Mëniku. Të gjithë dënoheshin për veprimet e Veliut me paratë e veta. 

Më 18.7.1946, Gjykata Ushtarake Tiranë, njoftonte Gjykatën e Lartë Ushtarake se Veli Juba ishte ekzekutuar në orën 18.30 të asaj dite.

Njoftimi (i korrektuar) kishte këtë përmbajtje:

“Në burg i pandehuri i shkroi një letër familjes ku midis të tjerash thosh: ‘Dënimi im është i padrejtë’. Pastaj porosiste të birin që të donte nënën dhe gruan e tij, të shkonte mirë me to. Në kohën kur do të pushkatohej tha: ‘Pushkatimi im është i padrejtë se edhe pejgamerët kanë bërë gabime dhe janë fal. Pastaj si myslimanë që jeni, duhet të më kishin prurë një hoxhë. Kur të më pushkatoni, duhet të më varrosni dhe jo të më lini siç keni lënë të tjerët që i kanë ngrënë qentë, pse Zoti është i madh’. Kur u pyet nëse kishte florinj janë jo, u përgjigj se ai ka qenë një nga bejlerët më havërda. Kur u pyet në kishte florinj të tjetër apo jo, me përjashtim të sasisë që i është gjetur në shtëpi, i ra të fikët, duke thënë: ‘Edhe ato i paskët marrë?!’. Dhe në këtë moment u pushkatua”.

postbck postbck

Leave a Comment
Share
Published by
postbck postbck
6 years ago

Recent Posts

Sanxhaku në studimin e Daut Dautit mbi çështjen shqiptare

Teza e doktoraturës e historianit shqiptar Daut Dauti (1960-2026) sjell një këndvështrim britanik mbi zhvillimet…

21 minutes ago

Kur Aleksandri i Madh u përball me dy mbretër ilirë: Kleiti dhe Glaukia, kundërshtarët që e vunë në vështirësi pushtuesin maqedonas

Në vitin 335 para erës sonë, ndërsa Aleksandri i Madh po përpiqej të siguronte kufijtë…

4 days ago

Para Azem Galicës: Kush ishin kaçakët shqiptarë dhe si lindi tradita e rezistencës së armatosur?

Përpara se emri i Azem Bejtë Galicës të bëhej simbol i lëvizjes kaçake në Kosovë,…

4 days ago

E rrallë: Letra e Esad Pashë Toptanit, drejtuar Myftiut të Lumës dhe Lumjanëve!

Letra e Esad Pashë Toptanit, drejtuar Myftiut të Lumës dhe Lumjanëve ! Zotnis së tij…

4 days ago

Si e shpëtoi Joseph Pulitzer Statujën e Lirisë?

    Është e vështirë të imagjinohet se si do të dukej New Yorku pa…

4 days ago

Ky lloj lëngu i frutave mund ta luftojë kancerin

    Sipas një studimi të botuar në “American Journal of Epidemiology” konsumimi i bananeve,…

4 days ago