<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Foto të rralla të Mirditës në vitin 1890(Foto)

Në dy fotografi të vjetra të vitit 1890 shihen burrat dhe gratë e Mirditës të veshur me veshje karakteristike që njihen edhe tani si veshje kombëtare Mirditore, shkruan InforCulture.info

Ajo çfarë vërehet tek burrat janë pushkët e tyre të gjata të cilat i mbajnë në duar dhe duhani i tyre. Të të dyja bashkë si pushka poashtu edhe duhani kishin një karakter të veçantë në kulturën dhe traditën shqiptare. Pushka ishte mjet i mbrojtjes së atdheut dhe çlirimit dhe cilësohej si perkufizimi i burrërisë dhe trimërisë shqiptare. Ndërsa duhani ose cigarja ishte e pranishme kudo në odat shqiptare, ku pos shërbimit të kafesë dhe ushqimit me “Ç’ka ka qu Zoti“, nderimi i mikut që vinte në odë si mik apo edhe si udhëtar i panjohur, bëhej edhe me cigare ose duhan. “Dheze nja mik” i thuhej mysafirit në odë dhe fillonte ‘muhabeti’ që zgjaste me orë të tëra.

Ndërsa tek fotografia e dytë shihen gratë në moshë të mesme dhe të shtyer që si pamje të vie në mendje gruaja shqiptare e vuajtur e me hjeka e mundime, mirëpo gjithmonë krenare, që nuk lodhej kurrë dhe qëndronte e gatshme për çdo gjë si shtylla e familjes dhe shtëpisë. /InforCulture.info

________________________________

Mirdita me 1890.
Nga. Baron D. Alexandre.

Fotit janë marrë nga profili në facebook i Rafet Kadriut

postbck postbck