Fjala deri më sot është përcaktuar si huazim turk. E kanë dhe gjuhë të tjera si persishtja, greqishtja, skr., bullg., rus., pol., çek., lit., fr., etj.
Kurrkund nuk gjejmë një motivim etimologjik për këtë fjalë. Por “mendimtarët e mëdhenj” si Miklosich TE I 279, Meyer EW 447, Weigand Wört 94, Rrota Fj. 9, Skok ER I 321, Ndreca 121, Çabeji SE III 114, Dizdari Fj. 168 e Topalli FEGS 338 kanë vendosur ta pranojnë si turke dhe kaq. Por e vërteta e fjalës ndodhet brenda fjalës dhe i nxjerr huq “mendimtarët”.
Mjafton që në fjalën ÇIBUK të bëjmë rotacionin e buzoreve b:p (si te baba : papa) e ta lexojmë sëprapi dhe marrim: ÇIBUK = ÇIPUK <=> KUPIÇ = KUPIQ =KUP’PIQ = KUPë ku PIQet (digjet) duhani. Kalimi q:ç ndodh rëndom në shqip si te fjala [loçka], që në Kosovë e artikulojnë me /q/ (loqka). Fjala pozon edhe KUP Q PI = KUPë Që PI = KUP Ç PI = KUP PI Ç = KUPPIÇ = KUPIÇ dhe lexuar sëprapi jep ÇIPUK = ÇIBUK. Nëse marrim pozimin e parë KUP-PIQ, do na duhet me shpjegu foljen PIQ, me PJEK. Dihet se procesi i PJEKjes së diçkaje bëhet me anë të nxehjes së saj me i largu ujin (pjek mishin) dhe kështu PJEK = BJEK = B’uJ’EK= me Ba uJ hEK = me ba hjek ujin me nxehje. Kalimi pjek : pjeq -> piq është i njohur.
Përfundimisht, fjala [çibuk] motivohet etimologjikisht prej shqipes dhe mu për këtë arsye ajo tregon se i takon shqipes si e vetmja që e njeh kodin logjik të formimit të kësaj fjale.
Një mace shtatëvjeçare me emrin ‘Nimis’ është kthyer në një nga personazhet më…
Ndonjëherë, në trup shfaqen njolla me ngjyrë të kaltër, vjollcë apo të verdhë, edhe…
Koha që nevojitet për të humbur peshë ndryshon nga personi në person. Faktorë…
Nga Albert Vataj Një përbërës natyror i helmit të bletës, melitina, ka demonstruar aftësi të…
Në vitin 1902, në punishte të vogla të prodhimit të thikave në Francë, mund…
A mund të ofrojë një përllogaritje e re, e bazuar në dy tregues…