<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>
Categories: SOCIALE

Iftarllëku një herë e një kohë

Nga: Tahir N. Dizdari (1900–1972), orientalist dhe folklorist

Përshkruaj disi me detaje si u shtronte nji sofër iftarit në një gostí të madhe a pasí, dhe çë gjellëna siellte me vehte ky iftar në iftarllëk: ma së pari shtrohej sofrabezi, rreth të cilit radhiteshin shiltet me sofrapeshqirin e gjatë rrumbullak. Në mjedis u vente sqemleja, mbi të cilën qindronte sinija e bakrit, që për rreth zente lirisht 14 vetë të ulun kambëturqisht. Sipër sinisë, për rreth, radhiteshin samunat e lugët, dhe nga nji gotë limonatë ose shirup për seicilin të ftuem.

Përmbi kët siní u vente nji tepsi e bâshme, në të cilën janë rreshtue çinija mesatare e të vogla me ullí, hurma, reçelna gjithnduersh, mjaltë, petulla të thata e qeleposhe, qofte të thata hudërekos, hysarí, gjylaçë, pemë të stinës etj. Nji kjo tepsí, pra me gjithçka përmban, quhet iftarllëk e vlen si antipastë … sa me çilë iftarin.

Si të jetë konsumue e të jetë ngrejtë kjo tepsí e posaçme, atëherë të ia fillojnë me u vu nji nga nji gjellënat (propriamente dette) të bollta të iftarit-gostí, që zakonisht kanë qenë: çorbë, kimë më voe (nga nji herë edhe fërlik, diku edhe mish me lang), peshk tavet (Tirana qeshqek), zarzavate të stinës, bakllavë ose sheqerpare, gjellë me thartinë ose sallatë (për të çilë rishtas oreksin), byrek, sytlijash, dhe si përcjellës të fundit (si shpërlasë) hoshafi (vorfënisht kosi).

Të ftuemve u qitet me la duert në legen bakrit si përpara, ashtu mbas të ngranmes, tue i vu seicilit nga nji havlí në sup. /Marrë nga faqja e Aurel Plasarit në Facebook/

admin admin

Leave a Comment
Share
Published by
admin admin
1 month ago

Recent Posts

Nëse je i moshuar dhe përdor aspirin, duhet ta lexosh këtë artikull…

  Personat e moshuar që gëzojnë shëndet të mirë nuk duhet të përdorin aspirinë në…

6 hours ago

Si t’ia bëni që foshnja e porsalindur të dallojë ditën dhe natën

  Pas lindjes së foshnjes më së miri është që të filloni ta mësoni ta…

6 hours ago

Ushqimi i vetëm që parandalon gripin

  Shumë nga ne njohin dikë që duket sikur nuk sëmuret kurrë. Ndoshta është pastor…

6 hours ago

Balë Alia hero i frikshëm i Rugovës në traditën gojore shqiptare “Vr’asësi i Serbëve”

Balë Alia, i vrarë në vitin 1884, ishte një udhëheqës shqiptar dhe kampion dhe hero…

24 hours ago

Këto pije ndihmojnë në uljen natyrale të sheqerit në gjak

Mbajtja e nivelit të sheqerit në gjak brenda kufijve normalë është një nga aspektet më…

24 hours ago

“L’Albania” e Pietro Chiaras: Shqiptaria e Himarës, Dhërmiut, Sulit dhe heroizmi, roli i shqiptarëve në çdo lëvizje liridashëse në Ballkan

Në peizazhin e historiografisë së shekullit të 19-të, vepra e avokatit Pietro Chiara, “L’Albania” (1869), qëndron…

1 day ago