<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>
Categories: KULTURË

Kultura dhe personat me aftësi të kufizuara – një realitet i padukshëm

Kultura shpesh përshkruhet si pasqyrë e shoqërisë. Por çfarë ndodh kur një pjesë e shoqërisë nuk mund ta shohë, dëgjojë apo përjetojë këtë pasqyrë?
Personat me aftësi të kufizuara, në Shqipëri dhe Kosovë, vazhdojnë të jenë publiku i harruar i jetës kulturore – jo për mungesë interesi, por për mungesë qasjeje.

Së fundmi, Organizata për Hulumtime dhe Vetëdijësim Shoqëror-Trungu ka ngritur problematikën e mungesës së kushteve që mundësojnë qasjen e  përsonave me aftësi të kufizuar në objektet e trashëgimisë kulturore e historike në vend, duke vënë theks të vëcantë në qytetin e Mitrovicës, qytet në të cilin ushtron edhe veprimtarinë e saj si organizatë kulturore.

Por sa sjhumë rëndësi po i japin kësaj problematike institucionet që në parim janë përgjegjëse për krijimin e këtyre kushteve? A duhet që në shekullin që jetojmë, personat me aftësi të kufizuara të privohen nga kjo qasje për mungesë të kushteve bazë?

Çfarë nënkupton “qasja kulturore”?

Qasja nuk është vetëm rampë.

Ajo përfshin:

  • Qasje fizike: hyrje, ashensorë, tualete të përshtatura

  • Qasje vizuale: përshkrime audio për persona të verbër

  • Qasje dëgjimore: titra dhe gjuhë shenjash për persona të shurdhër

  • Qasje njohëse: gjuhë e thjeshtë, shpjegime të kuptueshme

  • Qasje digjitale: faqe kulturore të lexueshme nga screen reader

3. Gjendja aktuale: kultura që nuk i sheh të gjithë

Në shumicën e institucioneve kulturore:

  • Muze pa ashensor

  • Monumente historike me shkallë të pakapërcyeshme

  • Teatre pa titra ose interpret në gjuhën e shenjave

  • Festivale pa informacion të qasshëm

 Shpesh zgjidhja justifikohet me “objekt i vjetër” ose “mungesë fondesh”.


A ka kuptim ruajtja e trashëgimisë nëse ajo përjashton një pjesë të shoqërisë?

4. Personat me aftësi të kufizuara si krijues kulture

Ata nuk janë vetëm publik – janë:

  •  artistë

  •  aktorë

  •  shkrimtarë

  •  muzikantë

Por:

  • rrallë ftohen në skena kryesore

  • pak mbështetje institucionale

  • pothuajse zero përfaqësim në politikat kulturore

5. Pse ky realitet mbetet i padukshëm?

Sepse:

  • personat me aftësi të kufizuara nuk përfshihen në planifikim

  • projektet kulturore nuk e kanë qasjen si kriter

  • raportet flasin për “evente”, jo për pjesëmarrje reale

  • mungon presioni publik dhe mediatik

Media ka rol kyç: ajo vendos çfarë shihet dhe çfarë heshtet.

6. Shembuj pozitivë (dritë në fund të tunelit)

Ka iniciativa që tregojnë se është e mundur:

  • guida audio në muze

  • ekspozita prekëse për persona të verbër

  • shfaqje teatrore me titra

  • projekte komunitare gjithëpërfshirëse

 Edhe një shembull i vogël ka ndikim të madh.

7. Çfarë duhet të ndryshojë?

  • Qasja të jetë kusht për financim publik

  • Përfshirja e personave me aftësi të kufizuara në planifikim

  • Trajnim i stafit kulturor

  • Digjitalizim i përmbajtjes kulturore

  • Media të raportojë më shumë për këtë temë

Një shoqëri nuk matet nga bukuria e monumenteve të saj, por nga kush lejohet t’i përjetojë ato. Kultura që nuk është e qasshme për të gjithë, nuk është vërtet kulturë publike.

Trungu&InforCulture.info

admin admin

Recent Posts

Nëse keni temperaturë, ja çfarë duhet të bëni urgjent

  Temperatura e lartë e trupit është një shenjë se organizmi po lufton me një…

51 minutes ago

A i duhen arkeologë Kosovës?

  Trashëgimia kulturore e Kosovës përbën një nga shtyllat kryesore të identitetit historik, kulturor dhe…

3 hours ago

OBSH: Çfarë është virusi Nipah dhe sa i rrezikshëm është ai tek njerëzit?

    Virusi Nipah është një virus që gjendet te kafshët, por mund të prekë…

3 hours ago

A duhet t’i thajmë rrobat në radiator?

    Shumë njerëz i thajnë rrobat në radiator gjatë muajve të dimrit. Megjithatë, kjo…

18 hours ago

Si u bë virale një pinguin që vendosi të ndahej nga kolonia e tij në vitin 2026?(VIDEO)

    Një skenë nga filmi dokumentar “Takime në Fundin e Botës” , me regji nga Werner Herzog në…

19 hours ago

Një vend i pazakontë ku “bora e zezë” bie nga qielli – pse është e vështirë të jetosh atje sot?

    Pra, diku në Tokë, njerëzit zgjohen, shikojnë jashtë dhe shohin diçka që bie…

19 hours ago