Nusja?
Isabella e Jerusalemit, motra nga babai e Mbretit lebroz Balduin i IV.
Dhëndri?
Baroni Humphrey IV i Toronit, i mbretërisë së Jeruzalemit.
Dhe atë ditë, në kulmin e luftimeve, beteja u ndalua.
Saladini urdhëroi harkëtarët e tij të ndalonin së shënjestruari kullën ku po mbahej ceremonia. Madje edhe më shumë se kaq, ai u dërgoi dhurata të sapomartuarve.
Një gjest fisnikërie të rrallë, në mes të një kryqëzate.
E prekur nga ky gjest, nëna e nuses i dërgoi ushqim Saladinit nga brenda mureve të rrethuara.
Një shkëmbim nderi, mes armiqve.
Një moment njerëzillëku në kulmin e tingëllimit të shpatave.
Beteja rifilloi, sigurisht, por kjo skenë ka mbijetuar nëpër shekuj. Sepse na kujtoi se edhe në mes të gjakut dhe zjarrit, një njeri mund të zgjedhë dinjitetin.
Saladini nuk ishte vetëm një pushtues. Ai ishte simbol i nderit, dhembshurisë dhe fisnikërisë së shpirtt, i respektuar si nga armiqtë ashtu edhe nga aleatët e tij.
Një moment pezulli, ku lufta u përkul para njerëzimit. Të vetmit që sot nuk respektojnë asnjë nga këto norma, nga konventa të Zhenevës janë pikërisht hebrenjtë ( të Slavizuar) që dikur u respektuan.
Rutina e përditshme e Dr Louise Newson synon të reduktojë migrenat, të parandalojë…
Keltët e lashtë njiheshin si luftëtarë të egër që jetuan në pjesën më…
Agjërimi ka një sërë përfitimesh shëndetësore, duke përfshirë uljen e inflamacionit, përmirësimin…
Mënyra se si stomaku përballet me një ushqim të caktuar ndikon shumë në…
Udhëtimet nuk janë aspak një shpikje moderne. Edhe romakët e lashtë, sidomos ata…
Skuqja e syve është një shqetësim i zakonshëm dhe mund të shfaqet për…