Në historinë e futbollit botëror, shumë emra kanë lënë gjurmë për shpejtësinë, forcën apo golat e tyre. Por Zinédine Zidane mbetet unik: një artist në fushë, një udhëheqës me qetësi olimpike dhe një figurë që mishëron elegancën e futbollit francez me shpirtin mesdhetar të origjinës së tij algjeriane.
Ja disa fakte interesante dhe më pak të njohura për të:
Edhe pse i lindur në Marseille të Francës (1972), prindërit e tij vinin nga fshati Aguemoune në Kabylia, një rajon malor në veri të Algjerisë. Zidane është krenar për rrënjët e tij berbere dhe ka deklaruar shpesh:
“Unë jam francez me shpirt algjerian.”
Në fëmijëri, ai luante futboll në rrugët e La Castellane – një lagje e varfër e Marsejës – me topa të improvizuar dhe rrjeta të bëra nga karrige plastike.
Kur ishte 14 vjeç, pas një turneu të vogël rinor, Zidane fitoi televizorin e parë të familjes së tij si çmim për lojtarin më të mirë.
Ai e ka quajtur këtë moment “pikën ku e kuptova se futbolli mund të ndryshonte jetën time”.
Studiues të sportit e kanë analizuar lojën e tij duke përdorur metoda të neuroshkencës, dhe kanë zbuluar se Zidane bënte më shumë lëvizje strategjike për sekondë sesa shumica e lojtarëve të tjerë – pothuajse si një shahist që llogarit disa hapa përpara.
Prandaj, shumë analistë e quajnë “Mozarti i futbollit”.
Zidane është ndër të paktët në histori që ka fituar:
Topin e Artë (1998)
Kupën e Botës (1998) me Francën
Europianin (2000)
Ligën e Kampionëve si lojtar (me Real Madridin, 2002)
dhe tri herë Ligën e Kampionëve si trajner (2016, 2017, 2018).
Një kombinim që as Messi e as Ronaldo nuk e kanë arritur ende.
Në finalen e Botërorit 2006, Zidane u përjashtua për goditjen me kokë ndaj Marco Materazzit.
Më vonë u zbulua se italiani kishte ofenduar rëndë motrën dhe nënën e tij.
Kur u pyet nëse pendohesh, Zidane tha:
“Nuk mund të kërkoj falje për atë që ndjeva atë moment. Do të ishte hipokrizi.”
Kjo e ktheu incidentin në një nga momentet më të diskutueshme, por edhe më njerëzore në historinë e futbollit.
I njohur për personalitetin e tij të qetë, Zidane rrallë bërtet. Në Real Madrid, lojtarët shpesh thoshin se “kur Zizou hesht, e ndjen që duhet të japësh më shumë”.
Kjo qetësi e tij është bërë pjesë e filozofisë së tij si trajner: forcë pa zë, autoritet pa frikë.
Në fëmijëri, Zidane adhuronte lojtarin uruguaian Enzo Francescoli. Aq shumë e respektonte, sa djalin e tij të madh e quajti Enzo Zidane.
Ky detaj tregon për lidhjen e tij emocionale me artin e futbollit, jo thjesht me famën.
Pas largimit nga Real Madridi si trajner, Zidane refuzoi oferta nga klube të mëdha si Paris Saint-Germain dhe Manchester United, sepse – sipas fjalëve të tij –
“Nuk dua të punoj ku nuk ndjej dashuri të vërtetë për futbollin.”
Kjo tregon karakterin e tij idealist, larg botës së komerciale të futbollit modern.
Përveç futbollit, ai ka ndihmuar me miliona euro fëmijët në zonat e varfra përmes ndeshjeve bamirësie dhe programeve edukative, veçanërisht në Afrikën Veriore.
Zidane është simbol i bashkimit të Francës dhe komunitetit mysliman, duke treguar se suksesi, modestia dhe kultura mund të bashkëjetojnë në harmoni.
Në vitin 2006, revista Time e përfshiu ndër 100 personalitetet më me ndikim në botë.
Zinedine Zidane mbetet më shumë se një futbollist. Ai është një filozofi loje dhe jete: qëndrueshmëri në heshtje, art në lëvizje dhe dinjitet në çdo fitore e humbje. /Trungu & InforCulture
Futbolli modern shpesh lidhet me pajisje profesionale, këpucë të specializuara dhe standarde të larta teknike.…
Nëse sot hyni në një kafene dhe shihni një mace duke fjetur në një qoshe,…
Filmi “The Revenant” (2015), me aktorin Leonardo DiCaprio në rolin kryesor, është një nga dramat…
“Shumica e mikrobeve janë të padëmshme, por disa janë të rrezikshme” Studiuesit në Universitetin…
Historia e Bengalit, rajon që sot përfshin pjesën më të madhe të Bangladeshit, mbetet një…
Gurët në veshka, ose të njohur në gjuhën shkencore si kolikët renalë, janë një…