Në një dëshmi sipas Herodotit:
Xerxes i jep këtë përgjigje Artabanos kur bisedonin si ti mundnin kundërshtarët :
“ në qoftë se udhëheq një ushtri kundër këtyre burrave, burra si Pelopi, Frigjian, (Brigjë), që ishte skllav i stërgjyshërve të mi…” sipas Herodotus, libri 7, kapitulli 11.(1)
Dëshmia tjetër vjen nga Straboni:
“ Kufijtë e këtyre territoreve kanë qënë kaq konfuze me njëri-tjetrin saqë shpesh kam thënë se është e pasigurtë se territori rreth malit Sypulus, që të lashtët e quajnë Frigjia, ndërsa ishte pjesë e Frigjias së Madhe apo të Vogël ku jetuan thonë Frigjianët, (Brigjët) Tantali, Pelopi dhe Niobe.”, sipas Strabo, Gjeografi, libri i dymbëdhjetë, kapitulli 4. (2).
“Ndërsa Pelopi thuhej të ketë mërguar në Peloponez është pranuar se Tantali megjithëse i përzënë nga Paphlagonia nga Ilus,(Ilos), Frigian qëndroi në anën lindore të Egjeut.” fakt të cilin mbështetur në shkrimet Hitite, Mary Elizabeth Cooper e sjell në punimin “ Uhha-ziti, king of Arzawa; Tantalus, king of Lydia”.
Apollodori shkruan se: “Kur Pelopi arriti oqeanin, ndërsa ishte përzënë nga Hephaestus, ai u kthye në Pisa, në Eli dhe ja doli të marrë mbretërinë e Oenamus, por jo derisa ai kishte nënshtruar çfarë ishte quajtur Apia dhe Pellazgji, të cilën ai (Pelopi) e quajti Peloponez sipas emrit të tij.” sipas Apollodorus, Library Epitome, përkthyer nga J.G.Frazer. (3).
Sipas Thucydides, “ Këta Peloponezianë që mbajnë tradita të sakta thonë në mënyrë origjinale se Pelopi e rriti fuqinë e tij prej pasurisë së madhe që ai solli me vete nga Azia në një vënd të varfër ku ai ishte i aftë, megjithëse një i huaj, ti jepte emrin e tij Peloponezit dhe këtë fat të madh e patën pasardhësit e tij pas vdekjes së Eurystheus, mbreti i Mikenës që u vra në Atikë nga Heraklidët.
Atreus, (djali i Pelopit) kishte qënë i dëbuar nga babai i tij për llogari të vrasjes së Chrysippus.
Eurystheus nuk u kthye kurrë dhe Mikenasit që ishin të frikësuar nga Heraklidët ishin gati të pranonin Atreus, që konsiderohej burrë i fuqishëm.
Kështu, ai ia doli të marrë fronin e Mikenës dhe zotërimet e tjera të Eurystheus.
Shtëpia e Pelopit triumfoi mbi atë të Perseus. Kjo ishte, sepse unë besoj se Agamemnoni e trashëgoi këtë fuqi edhe pse ai ishte i aftë të bashkonte një ekspeditë dhe princat e tjerë e ndiqnin jo për të bërë mirë, por prej frikës. “ Sipas Thucydides, History of Peloponesian war, libri 1, kapitulli 9, përkthyer nga Benjamin Jovett. (4).
Pra, Peloponezi nuk ka emër Grek.
Atreu me Aerope pati fëmijë Agamemnonin, Menelaus dhe Anaxibia.
Menelau fillimthi me ndihmën e Agamemnonit bëhet mbret i Spartës dhe mori për grua Helenën, që më vonë e rrëmbeu me dashuri princi Dardan, Parisi, Aleksandri.
Gjithashtu, në Peloponez u vendosën Dardanët e mërguar prej lufte në ishullin Tenedos përballë Trojës, të cilët i solli si robër në Mikenë, Agamemnoni. Këta Dardanë e thirrën vendbanimin e tyre të ri Tenea, të cilët më vonë mërguan në Itali.
Mikena dhe Sparta ishin dy mbretëri të fuqishme me gjak gjysëmFrigjian, që kishin për mbretër në kohën e luftës së Trojës pasardhës të lidhur që herët me mbretërimin Dardan të Tros dhe Ilos.
Mbreti Dardan Priam kishte për grua Hekubën nga fisi i Frigjëve, Brigjëve.
Dy fiset e mëdha në Anatoli, Dardanët dhe Frigjët, Brigjët jetonin krah për krah edhe në Ilirik.
Këto dëshmi të origjinës së Pelopit dhe për të dyja mbretëritë e Mikenës dhe të Spartës e bëjnë më të qartë se kush luftoi kë në Trojë dhe se çfarë lidhje gjaku kishin kundërshtarët e Dardanëve të Trojës me Mikenën dhe Spartën.