<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: HISTORI/ARKEOLOGJI

Një dokument në osmanisht ku përmendet shkollimi i heroit kombëtar Gjergj Kastrioti (Skënderbeu)

Dokument pa datë, i dërguar nga Mustafai në adresë të bejlerbeut të Rumelisë që vërteton tre pika të karrierës ushtarake të heroit kombëtar Gjergj Kastriot Skënderbeut:

1. U arsimua në shkollën e jeniçerëve në Edirne dhe e filloi karrierën ushtarake pasi kishte plotësuar edukimin ushtarak.

2. Në kohën e dokumentit Skënderbeu kërkonte një zeamet që në këtë periudhë e gëzonin vetëm subashët, që do të thotë se ai tashmë ose ishte të paktën subash (komandant kazaje), ose kishte pasur një post të lartë në Edirne në hierarkinë e jeniçerëve, sepse vetëm në këto raste sipas rregullave mund të kërkohej një zeamet.

3. Dokumenti vërteton se Skënderbeu ishte aq “garip” saqë edhe eprori i tij, i cili kishte të drejtën për lëshimin e aktit të aplikimit, ia jepte këtë dokument sa për sy e faqe që të shmangte konfliktin me të.

“Ta dini se Jovani që kishte nën sundim Mysjen e sipërpërmendur, qëndroi brenda në Mysje për mjaft kohë, pastaj rrethoi Krujën (Akçahisar) dhe patën ndodhur shumë luftëra. Një djalë i Jovanit në fjalë, i quajtur me emrin Iskender, që kishte hyrë në kuadrot e timareve duke dal prej selisë së shenjtë (asitane-yi devletten tımara çıkan), kërkoi zeametin e Mysjes, si dhe kërkoi prej meje, mikut tuaj, një letër rekomandimi (şefkatname) për selinë e shtetit. Megjithëse kërkesën ia morëm parasysh dhe sa për formë ne po i japim një letër rekomandimi, por juve mos t’u shkojë aspak ndërmend që t’i jepni zeametin e sipërpërmendur, për arsye se ai është djali i sundimtarit të mëparshëm të vendit të sipërpërmendur. Duheni domosdoshmërish të tregoheni të rezervuar, të tjerat i di madhëria e juaj. Për hir të Zotit u rrittë dhe u zgjattë për jetë hija e juaj.”

Robi juaj, më i ngratë, fakiri Mustafa.

Dokumenti është botuar në origjinal nga historiani turk i ndjeri İsmail Hakkı Uzunçarşılı në Kongresin e VI të Historisë Turke në vitin 1961, përkthyer nga Mykerem Janina dhe botuar nga Selami Pulaha në veprën “Lufta shqiptaro-turke në shekullin XV, Burime osmane, Selami Pulaha, Universiteti i Tiranës, Tiranë 1968”.

InForCulture