Sunde po; po sunde â nata, Që ma s’errte Gjin Bue Shpata!

Sokol Neçaj

Gurakuqi në moshën 21 vjeçare, e ka shkruar këtë kushtrim 122 vjet më parë, e duket se ka shkruar për Shqipërinë e sotme.

Pesqind, vjet n’dit’ soçme

Që futurimin kah lumnija

Mirte nji, n’ato koh’ t’moçme,

Ndër ma t’mdhajt qe pat Shqypnija;

Sunde po; po sunde â nata

Që ma s’errte Gjin Bue Shpata!

Dridhej toka, vrantë ish moti,

Larg kah bregu deti ushtote;

Mbi vend t’onë shprazte rrfe Zoti,

Kali i Gjjnit n’t zi turfllote;

Kur u-ndije gjama e ushtris:

“Diq drangoni i t’gjith Tosknis!”

“Diq nji burr qe s’la m’ket dhe

Shoq si vedin; (na ka fikun!)

Bite n’lufta porsi rrfe,

Grekt i vuni gjithmone n’t’ikun;

Ishte i pashëm, me mend plot;

Por t’mjerët na se ç’na gjeti sot!”

“Gjinokastër; zhgrehu n’vaj;

Gjimo, Aqelo, me Nart’ plakën;

E ti Lepant, lvyru e kjaj,

Se mbi ju çoj Zoti shplakën!

Kembë e dorë Gjini ka shtri!

Uh! t’mjerët na për ty, Zotni!

Shqipja eshkretë, sot vene futën;

Njuju e zhytu n’karabojë!

Ai që, i shtite anmikut tutën,

Sot ka mbyllun sy e gojë;

Sot ka deke e ka mbarue

Nder shpi t’tona ferra â vu!”

Kshtu t’parët tonë sot pesqind vjet

Bajshin gjame per Gjin Bue Shpatën

Por sot ky, prej vorrit vetë

Tuj çue kryet, e tuj hjedhe t’gjatën

Përcë, kqyr t’mjerin Atdhe

E zemrue ban vaj mbi ne;

E kshtu thotë “Ma me shikjue,

Zemra s’m’ban, m’mlon djers’ e ftohtë!

S’kam zanë besë se kanë ndrrue

Kaq shqiptarët sa mos me u njoftë.

Leka i Madh, po ngrihu ‘i herë,

Çou e kqyr Shqipnin e mjerë!”

«Çou ti, Burro, Shqype i thanë

N’mujsh me i da me kund kraht t’uej,

Çou ti, Gjergj me shpat’ n’llanë,

E lshoj syt nji here mbi Krujë

Njimend n’krah barkan xhurdin,

Por, pse e kanë, kujtoj s’e din!»

“Uh! ç’po shof njatje mbi Shkodër

Ç’po krisë pushka e ç’po nep valë!

Se ç’po hidhen kodër n’kodër

Djelt e rrebët t’Pushkëtares Shalë;

Pra ndër vedi jane tu’u vra,

E n’gjak t’vllazne duert tuj la!”

Uh! ç’e zezë, o bijt e mi?

Sa keq jeni tuj punue?

Lenie ma ket zakon t’zi,

Gjaqet vinë mâ me i harrue

Mos t’ju dajne mbas sodit feja

T’gjithve djelm ju thrret Atdheja”

——-

U botua te “Albania” Viti ii V-te, Vellimi E, f.75