<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Ja si do ishte sheshi “Skënderbej”

Sheshi “Skënderbej” u projektua nga arkitekti italian Florestano De Fausto. Projekti i tij parashikonte ndërtimin e 10 godinave qeveritare në qendër të kryeqytetit. Arritën të ndërtoheshin 7 godina (6 të ministrive dhe bashkia). Pa llogaritur godinën e bankës, ngelën pa u ndërtuar godinat që do ishin seli të Drejtorisë së Përgjithshme të Postë-Telegrafëve, Komandës së Mbrojtjes Kombëtare dhe Parlamentit. Kompleksi i ministrive përfundoi në vitin 1931, lulishtja dhe rrethi i sheshit përfunduan në vitin 1936. Për fatin e keq të Tiranës dhe mbarë Shqipërisë, ky zhvillim pozitiv u ndërpre nga regjimi komunist.
Projekti i sheshit “Skënderbej”, ndër të tjera, është botuar nga “Gazeta Shqipëtare” e datës 12 shkurt 1931, shoqëruar me një shkrim të Nikola Lorusso-Atomës. Gjashtë godinat, të cilat sipas Atomës përfaqësonin “një shfaqje artistike të këndshme” ishin ndërtuar nga shoqëria “Staccioli”.
Për fatin e keq, kjo përvojë pozitive e së kaluarën, është hedhur krejtësisht në kosh dhe tashmë Tiranë do të ketë një hapësirë vdekatare betoni krejt pa lidhje me historinë e saj. Kësisoj janë baltosur edhe përpjekjet e brezave të kaluar që u përpoqën sa mundën t’i japin kryeqytetit një qendër moderne siç e meritonte.

postbck postbck