<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Categories: KURIOZITETE

“Shkallët drejt parajsës”, mrekullia e tarracave antike të Kinës

Në malet e Kinës Jugperëndimore, gjenden tarracat e orizit Honghe Hani që shtrihen në më shumë se 160 km katrorë dhe krijojnë një nga peizazhet më spektakolare në Tokë.

Tarracat e ngjashme me shkallë u ndërtuan 1200 vjet më parë nga komuniteti Hani – një nga 55 minoritetet etnike të njohura zyrtarisht në Kinë.

“Që nga kohërat e lashta, popullsia Hani ka ndërtuar kanale për të devijuar ujin e burimeve nga malet apo pyjet, për të ujitur fushat”, tha për BBC A Xiaoying, një udhërrëfyes vendas.

Tarracat e orizit janë një shembull frymëzues i një komuniteti të tërë që punon në mënyrë simbiotike me natyrën, duke krijuar kështu një ekosistem unik prej “katër elementesh” – pyje, fshatra, tarraca dhe sisteme ujore.

Tarracat asimetrike, me mure anësorë të errëta prej balte të ngjeshur, duken si një vepër e vërtetë arti. Në dimër dhe në pranverë, tarracat mbushen me ujë dhe pasqyrojnë qiellin dhe për këtë iluzioni që formohet i bën të duken si shkallë që të ngjisin në parajsë.

Edhe më mbresëlënës, është fakti se tarracat janë gdhendur me dorë, duke u përkujdesur për çdo detaj. Kjo vepër arti gjigante inxhinierike, mbeti e fshehur nga pjesa tjetër e botës për shekuj me radhë. Askush nuk i kushtoi shumë vëmendje, deri në vitet 2000, kur me shtimin e rrugëve të reja me asfalt, autoritetet lokale i bën të njohura dhe ftuan vizitorë nga kudo, derisa edhe u bënë pjesë e Listës së Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s. /a2