<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Kliti i biri i Bardylit, sundimtar Ilir – Kliti mund të konsiderohet mbret i ilirëve jo vetem se ai pasoi Bardylin, por edhe se ai udhëhoqi ilirët në kryengritjen e 335 para Krishtit në Pelion

Kliti ishte një sundimtar Ilir, i biri i Bardylit. Ai mbreteroi ne vitet 356 – 335 p.e.s. Kliti mund të konsiderohet mbret i ilirëve jo vetem se ai pasoi Bardylin, por edhe se ai udhëhoqi ilirët në kryengritjen e 335 para Krishtit në Pelion. Kliti ishte një nga tre mbretërit ilirë që u përpoqën të fitonin territorin e humbur dhe të pengonin fuqinë maqedonase në një revoltë. Gjatë fushatave ballkanike të Aleksandrit, nga Iliria filluan të vinin raporte alarmante se ilirët ishin rebeluar dhe ishin gati të pushtonin Maqedoninë. Ekspedita Danubiane e Aleksandrit i kishte dhënë Klitit mundësinë që ai priste. Kliti u bashkua me Glaucias, mbretin e shtetit Taulantii, dhe gjatë rrugës, ai e bindi Autariataret të sulmonte Aleksandrin. Ndërkohë, ushtria e Glaucias do të marshonte drejt Klitit, kështu që maqedonasit do të duhej të përballeshin me këtë forcë të kombinuar. Në 335 para Krishtit, aleati i Aleksandrit, Langarus, premtoi të merrej me Autariataret, ndërsa Aleksandri u nis drejt Klitit. Langarus pushtoi territorin e tyre dhe i mundi. Kështu Aleksandri prishi planin e Klitit për bllokimin e ushtrisë maqedonase. Glaucias dhe ushtria e tij nuk kishin arritur ende te Kliti, dhe Aleksandri arriti në Pelion përpara tij. Historiani antik Arrian thotë se Kliti sakrifikoi tre djem, tre vajza dhe tre desh të zinj në një altar pak para betejës së Pelionit me Aleksandrin. Avancimi ilir, pas disa përleshjeve të shkurtra, u tërhoqën brenda mureve të Pelionit. Maqedonasit vendosën të bllokojnë Pelionin, duke nxjerrë në pah pajisjet e tyre të rrethimit. Maqedonasit nuk kishin kohë për ta vrarë Klitin nga uria, dhe shanset e tyre për të pushtuar kështjellën e qytetit ishin minimale. Glaucias ishte në rrugën e tij për të ndihmuar Klitin dhe maqedonasve u ndërprenë dhe furnizimet. Kjo ishte shija e parë dhe e fundit e hidhur e dështimit për Aleksandrin. Një grup ushqimor nën gjeneralin maqedonas Filotas mezi i shpëtoi asgjësimit falë veprimit të shpejtë të Aleksandrit dhe kalorësisë. Herët në mëngjes, ai formoi të gjithë ushtrinë e tij në fushë, i pavëmendshëm për praninë e Klitit dhe Glaucias, bëri një ekspozitë të stërvitjes.

Nga pozicionet e tyre në kodrat përreth, ilirët shikonin poshtë këtë ritual të çuditshëm. Pastaj pak nga pak një forcë ilire filloi të afrohej. Aleksandri, duke parë lëvizjen e tyre psikologjike, dha sinjalin e fundit të paracaktuar. Krahu i majtë i kalorësisë u hodh në formacion pykë dhe sulmuan. Në të njëjtin moment, çdo njeri i falangës rrahu shtizën e tij në mburojën e tij duke bërtitur britmën e luftës së Maqedonisë. Forcat e Glaucias u larguan përsëri në konfuzion të egër nga lartësitë në sigurinë e qytetit të tyre ku ishte Kliti. Te gjithe Ilirët dolen jashtë, ndërsa maqedonasit filluan të përparojnë përtej lumit. Ilirët, duke kuptuar kurthin, u mblodhën dhe kundërsulmuan. Kalorësia e Aleksandrit dhe trupat e armatosura të lehta i mbajtën ata nga gropa për një kohë mjaft të gjatë që katapultat e tij të rrethimit të transportoheshin në bregun tjetër. Maqedonasit u tërhoqën dhe i dhanë Klitit dhe Glaucias tre ditë për të rifituar besimin e tyre. Aleksandri u kthye me një forcë lëvizëse të zgjedhur posaçërisht dhe dërgoi harkëtarët e tij dhe Agrianët për të përfunduar punën gjatë natës. Shumica e ilirëve ishin ende në gjumë dhe maqedonasit i therën aty ku ishin shtrirë. I dëshpëruar, Kliti i vuri zjarrin Pelionit, që të mos binte në duart e maqedonasve. Nuk kishte kohë për të kapur Klitin ose për të negociuar një traktat me ilirët. Kliti iku me Glaucias në shtetin Taulanti ku iu ofrua strehim. Kliti dhe Glaucias vazhduan të sundonin. Kliti nuk i rigrupoi forcat e tij, kështu që ilirët mbetën në kushte miqësore me Maqedoninë për pjesën tjetër të mbretërimit të Aleksandrit. Viti i vdekjes së Klitit nuk dihet, por ai u pasua në fron nga djali i tij Bardylli II.rreth viteve 300–295 p.e.s.

postbck postbck