<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Mulla Idriz Gjilani, ra dëshmor si pak kush në shqiptari

Nga Abdullah Klinaku

Besimin në Zot e dashuria ndaj atdheut e kombit që kishte mulla Idriz Gjilani ishin të padurueshme për serbo-sllavët dhe shqiptaro-komunistët e asaj kohe. Madje edhe për këta të sotshmit.

Lufta e tij e vazhdueshme kundër tij e detyruan për plotë 5 vite të fshihet në fshatin Gjyrishec te familja Sadikaj. Kur e kuptuan sllavo-komunistët vend ndodhjen e tij, familja Sadikaj i ofroi gatishmëri lufte të përbashkët deri në vet flijim për Zotin e Kombin. Ishte Hoxha ai që nuk e lejoi këtë luftë e cila do të ishte masakër mbi një familje e cila e kishte strehuar. Duke u dorëzuar te pushtuesi.
Djali i Hoxhës, Isa, ishte shtatë vjetë në ditën kur babën e tij e sollën të prangosur në Gjilan në mbrëmjen e 22 nëntorit të vitit 1949. E gjithë jeta e tij ishte luftë, vuajtje, përpjekje e rezistencë. E tillë ishte edhe jeta e tij para se shpirtin e tij fisnik t’ja dorëzonte Zotit të Madhërishëm për të qenë frymëzim për gjeneratat e ardhshme. Hoxhën e torturuan, e rrahën, e maltretuan për vdekje. Familjen nuk e lanë me u çmallë me të as në momentet e fundit të jetës. Isa shtatë vjet nuk e pati rastin të çmallej as me fytyrën e vuajtur të babës së tij e madje as me trupin e tij të vdekur sepse e dogjën.

Pas tre ditësh dhune e torture çnjerëzore Hoxhën e nxjerrin nga burgu dhe e djegin të gjallë në një grumbull drush me 26 nëntor 1949. Hoxhën e dogjën në fshatin Gllamë, ndërsa eshtrat e gjetur në vitin 2021 mendohet se ishin eshtrat e trupit të mulla Idriz Gjilanit.
Sipas rrëfimeve nga një udbash pjesëmarrës në torturën ndaj Hoxhës pas rreth 30 vitesh rrëfen se Hoxhës i kërkoheshin emrat e shokëve të luftës por duronte çdo torturë dhe i jepte vetit durim duke marr shembull nga rezistenca e pejgamberit Jahja a.s. të cilin e paten pre me sharrë në dy pjesë. Thuhet se durimi i tij ishte aq i fortë sa që vdekja i erdhi pa of as oh por me këndim të kaptinës “Ihlas” nga Kurani. Vdiç duke e kënduar suren e Sinqeritetit sepse i tillë ishte besnik ndaj Zotit të Madhërishëm dhe besnik ndaj atdheut, duke rënë dëshmor si pak kush!

Rahmet pastë shpirti i tij! /InforCulture.info

postbck postbck