<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Gjysma e dytë e shek. 18: “Rreth 2000 familje shqiptare arritën në Ukrainë”

Blerim Latifi

Meqë po flitet shumë për Ukrainën këto ditë, ja një historike tragjike shqiptare.
Në gjysmën e dytë të shekullit 18 një revoltë e madhe kishte shpërthyer në mesin e shqiptarëve ortodoksë në jugun e Shqipërisë. Reagimi osman ndaj saj ishte i pamëshirshëm. Diku rreth 2000 kryengritës, që nuk pranuan të dorëzoheshin, morën familjet dhe u nisën në një eksod gati biblik nëpër malet e Ballkanit. Pas muajsh të tërë, ata arritën në Ukrainë. Prej tyre u themelua komuniteti i shqiptarëve të Ukrainës. Të shkëputur dhe pa raporte me atdheun e tyre, ata nuk e kishin përjetuar zgjimin kombëtar, i cili kishte ndodhur në Shqipëri më shumë se një shekull më pas, por edhe përkundër kësaj, ata ia kishin dalë ta ruanin gjuhën shqipe dhe traditat e tyre etnike. Diku, me sa di, në vitin 1910 një grup i tyre u takua me Fan Nolin, i cili u foli për shqiptarizmin, u dhuroi një portret të Skënderbeut dhe i porositi që në çdo 6 maj të festonin ditëlindjen e heroit kombëtar si festën e tyre kryesore. Dhe ata nuk e harruan porosinë e shqiptarit të madh.
Sot mendohet se komuniteti i tyre është zvogëluar në rreth 4 mijë vetë. Nga presioni asimilues ka gjasë që në të ardhmen e afërt të humbin fare identitetin etnik dhe të mbesin thjesht një faqe tragjike në kujtesën historike të atdheut të tyre, të cilin e braktisën në një kohë të egër, për të mos e parë kurrë më.

postbck postbck

Leave a Comment
Share
Published by
postbck postbck
4 years ago

Recent Posts

Nëse je i moshuar dhe përdor aspirin, duhet ta lexosh këtë artikull…

  Personat e moshuar që gëzojnë shëndet të mirë nuk duhet të përdorin aspirinë në…

3 hours ago

Si t’ia bëni që foshnja e porsalindur të dallojë ditën dhe natën

  Pas lindjes së foshnjes më së miri është që të filloni ta mësoni ta…

3 hours ago

Ushqimi i vetëm që parandalon gripin

  Shumë nga ne njohin dikë që duket sikur nuk sëmuret kurrë. Ndoshta është pastor…

3 hours ago

Balë Alia hero i frikshëm i Rugovës në traditën gojore shqiptare “Vr’asësi i Serbëve”

Balë Alia, i vrarë në vitin 1884, ishte një udhëheqës shqiptar dhe kampion dhe hero…

21 hours ago

Këto pije ndihmojnë në uljen natyrale të sheqerit në gjak

Mbajtja e nivelit të sheqerit në gjak brenda kufijve normalë është një nga aspektet më…

21 hours ago

“L’Albania” e Pietro Chiaras: Shqiptaria e Himarës, Dhërmiut, Sulit dhe heroizmi, roli i shqiptarëve në çdo lëvizje liridashëse në Ballkan

Në peizazhin e historiografisë së shekullit të 19-të, vepra e avokatit Pietro Chiara, “L’Albania” (1869), qëndron…

22 hours ago