Lufta e rregjimit komunist ndaj fesë në Shqipëri është diçka e njohur gjerësisht dhe për të cilën është shkruar e folur shumë, ndonëse, ndoshta, jo aq sa duhet. Gjithësesi, për fat të mirë, gjithçka i takon të shkuarës, gjurmët e së cilës na ndjekin dhe në të tashmen.
Janë ato gjurmë që lanë martirët shqiptarë mbi të cilat ecim sot për t’ju lutur Zotit. Janë ato poezi, tregime e rrëfime të shkruara mjeshtërisht në një vend ku mjerisht kishte njerëz që nuk duhet të ishin aty. Më kujtohet një libër i poetes Manjola Brahaj, “Na nuk jena t’ktuhit”, titull që përshkruan më mirë jetën e atyre klerikëve. Ato nuk ishin për aty!
Ndër këto klerikë, një vend e zë edhe Monsinjor Ernest Çoba. Një herë si famullitar i Shkodrës e më pas si Arqipeshkëv i Arqipeshkvisë së Shkdorës, ai drejtoi nën komunizëm katolikët në një mënyrë të veçantë.
Nuk flitet shumë për të dhe as tani nuk do të shkruajmë për jetën dhe veprimtarinë e tij, ndonëse ka material mjaftueshëm për të thurur jo një artikull, por një biografi të plotë.
Prej Mons. Çobës deri më sot ka arritur një pusullë e cila është përdorur si provë në gjyqin që u zhvillua kundër tij vite më vonë. Kjo pusullë ruhet në “Vendin e Dëshmisë dhe Kujtesës”, muze i cili me dëshirë na dha mundësinë ta publikonim:
Fort i ndertti e i dashtuni D. Ndoc,
Ju lajmrojmë se të Mërkurren me 3 Prill asht nji Mbledhje e të gjithë Klerikëve në Kryesinë e Frontit të Rrethit në Shkodër.
Për kurrnji arrësye mos të mungoni.
Ju bekoj me zemër.
Kryetari i k. kat. Shqiërisë
+Ernest. M. Çoba
Për dikë që e adhuron djathin, lajmet për një studim që e lidh konsumimin e…
Të dish grupin e gjakut, sipas mjekësisë kinezë do të thotë të dish shumë…
Arrin në Itali i nxehti i vërtetë, ai që të rëndon frymëmarrjen dhe të…
Organizata Botërore e Shëndetësisë thekson se siguria ushqimore duhet të jetë gjithmonë një prioritet,…
Çdo katër vjet, planeti duket sikur ndalon për një muaj. Rrugët boshatisen, ekranet mbushen me…
Robin Hudi nisi si një traditë gojore në shekullin XII, përpara se të shndërrohej në…