<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Paleontologët gjejnë ngjashmëri midis njeriut dhe qenit 1.8 milionë vjet më parë

Pothuajse dy milionë vjet më parë, homininët që shkonin në lindje dhe qentë e egër që shkonin në perëndim u takuan, në vendin ikonik paleontologjik të Dmanisi, Gjeorgji.

Kjo nuk do të thotë se takimi rezultoi në klithma kënaqësie reciproke dhe betime për miqësi të përjetshme: me shumë mundësi përfundoi në njërën nga palët që hante tjetrën, ose të paktën konkurronte për ushqimin. Por strategjia shoqërore e dy specieve të ndryshme ishte dukshëm jashtëzakonisht e ngjashme dhe ka të ngjarë të kontribuojë në suksesin e tyre të jashtëzakonshëm evolucionar, sugjerojnë paleontologët në një punim të botuar në Nature Scientific Reports, duke raportuar për gjetjen e qenve në të njëjtën shtresë stratigrafike ku mbetjet e Homo Erectus u gjetën.

Dalja më e hershme e homininës e njohur nga Afrika ishte rreth dy milionë vjet më parë, shumë kohë para se speciet tona sapiens të fillonin të shfaqeshin. Qeniet që arritën në Dmanisi ishin të vogla dhe primitive, siç dëshmohet nga zbulimi disa kohë më parë se njëri prej tyre kishte qenë pothuajse tërësisht pa dhëmbë. Këta ishin Homo erectus dhe ata kishin aftësinë për bashkëpunim të dobishëm, reciprocitet dhe sjellje shoqërore.

Dhe me kë u takuan këta homininë në zonën e shpellës në Dmanisi, ndërsa u përhapën drejt Azisë Lindore? Qentë e egër, të njohur si qentë e gjuetisë, duke u përhapur në drejtim tjetër drejt Evropës, të cilët gjithashtu – në një nga ato rastësi të çuditshme – ishin të aftë për sjellje të kujdesshme shoqërore, thotë studimi (bazuar në shumë studime të tjera).

Erektuset u gjetën në disa nivele arkeologjike, që përfaqësojnë një hapësirë ??të madhe kohore. Vetëm në njërën nga këto shtresa, studiuesit kanë gjetur dhe identifikuar nofullën e një qeni të madh: një qen gjuetie euroaziatik, Canis (Xenocyon) lycaonoides, një specie që ekzistonte në Pleistocenin e Hershëm.

Puna e veçantë e bazuar në dëshmitë fosile arriti në përfundimin se këta qen gjuetarë euroaziatikë ishin – si njerëzit! Për dallim nga shumë qen të tjerë të mëdhenj, qeni gjuetar euroaziatik ishte i aftë të kujdesej për shoqërinë ndaj anëtarëve të familjes së tij, shkruan ekipi i Saverio Bartolini-Lucenti, Joan Madurell-Malapeira, Bienvenido Martínez-Navarro, Paul Palmqvist, David Lordkipanidze dhe Lorenzo Rook.

“Homininët dhe qentë e gjuetisë, të dy të regjistruar në Dmanisi në fillim të shpërndarjes së tyre në Botën e Vjetër, janë dy speciet e gjitarëve të hershëm të Pleistocenit me sjellje të dëshmuar altruiste ndaj anëtarëve të grupit të tyre,” shkruan ekipi.

postbck postbck