<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Tezat përballë antitezave dhe profiti i sintezës si qëllim, sipas Hegelit

Merita kryesore filozofike e Hegelit është krijimi i një sistemi tërësisht të ri dhe të thjeshtë të mendimit filozofik. Ai e konkretizoi: “… unë them një pohim. Ky pohim quhet ndryshe edhe tezë. Bashkëbiseduesi im më kundërshton dhe ky kundërshtim interpretohet si antitezë. Nëse ne ulemi dhe nxjerrim një përfundim të përbashkët me konsensus, ajo që del quhet sintezë e dy mendimeve të mëparshme…” Sot ne e shohim se sa i dobishëm është ky parim i Hegelit, pasi vetëm kompromisi i jep zgjidhje ecurisë së gjerave dhe nxjerr në pah me te mirën e të dy palëve që përfshihen në një “duel”. Duhet pasur parasysh se në kohen e Hegelit, ekzistonte një rivalitet i madh mes empiristëve dhe racionalisteve. Edhe pse gjeografikisht, Hegeli gjendej ne gjirin e racionalisteve, ai nuk u fut as ne kampin e tyre, as ne ate te moralisteve. Shumica mund ta quajnë Hegelin një pozitivist të bazuar te historia.
Jo vetëm sot, dhe atëherë në kohën e Georg Vilhelm Fridrih Hegel (27 gushti 1770 – 14 nëntor 1831), gjithmonë ka qenë dhe ka mbetur me rëndësi themeltare parashtrimi i ideve, debatimi i platformave, ballafaqimi i tezave dhe dalja në një sintezë që është as më shumë e as më pak se sa fryt i urtësisë dhe komunikimit, pajtueshmërisë dhe pranimit, ngulmimit dhe dakordësimit. Mendimet mund të mos përcjellin gjithë energjinë e nevojshme që një ide të shndërrohet në mekanizëm gjenerimi të lëvizjes dhe veprimit, por në një reciprocitet ai e arrin këtë si shtysë që individët përbashkohen në qëllime.
Albert Vataj

postbck postbck

Recent Posts

Kur Aleksandri i Madh u përball me dy mbretër ilirë: Kleiti dhe Glaukia, kundërshtarët që e vunë në vështirësi pushtuesin maqedonas

Në vitin 335 para erës sonë, ndërsa Aleksandri i Madh po përpiqej të siguronte kufijtë…

2 days ago

Para Azem Galicës: Kush ishin kaçakët shqiptarë dhe si lindi tradita e rezistencës së armatosur?

Përpara se emri i Azem Bejtë Galicës të bëhej simbol i lëvizjes kaçake në Kosovë,…

2 days ago

E rrallë: Letra e Esad Pashë Toptanit, drejtuar Myftiut të Lumës dhe Lumjanëve!

Letra e Esad Pashë Toptanit, drejtuar Myftiut të Lumës dhe Lumjanëve ! Zotnis së tij…

2 days ago

Si e shpëtoi Joseph Pulitzer Statujën e Lirisë?

    Është e vështirë të imagjinohet se si do të dukej New Yorku pa…

2 days ago

Ky lloj lëngu i frutave mund ta luftojë kancerin

    Sipas një studimi të botuar në “American Journal of Epidemiology” konsumimi i bananeve,…

2 days ago

Pse shtatzënia mund të ndikojë përkohësisht në kujtesë?

    Harresa, vështirësia për t’u përqendruar dhe ajo që shpesh përshkruhet si “mjegullim mendor”…

2 days ago