Pellazgët nuk rrjedhin nga grekët, mbijetuan dhe janë ende gjallë,të maskuar me pseudonimin “Shqiptarët”

Buletini De L’Institut Egyptien Dr. Frassari Adamidi:
Pellazgët nuk rrjedhin nga Grekët, Vetë Pellazgët mbijetuan dhe janë ende gjallë edhe sot, të maskuar me pseudonimin “Shqiptarët” dhe ende mbajnë zakonet dhe zakonet e tyre, ata ende sundojnë në të njëjtat vende – dhe ata sundojnë vetë, ashtu si Spartanët në kohërat antike, dhe gjuha e tyre, gjuha shqipe, ka ruajtur akoma shumë nga këto fjalë pellazge. Tabela etnologjike e Gadishullit Ballkanik tregon se janë shqiptarët dhe jo grekët ata që duhet të zënë pozicionin e lartë në listën e gjuhëve indo-evropiane, është shqipja, jo greqishtja, e cila është pranë sanskrite, nëna e Indo-Evropiane, duhet të qëndrojë.
Do të ishte shumë më e lehtë të konfirmonim mendimin tonë për origjinën e shqiptarëve, pasi që faktet historike tregojnë se kjo gjuhë është mbajtur vazhdimisht në karakteristikat e saj më të mëdha gjatë shekujve deri më sot. Siç parashikoi shkencëtari gjerman Müller, shqipja do të na ofrojë çelësin për zgjidhjen e disa problemeve që lidhen me letërsinë gjuhësore-etnografike – greko-romake.
[…] Ky dialekt u quajt Pelaka Skype nga disa shqiptarë në Greqi, ose nga shqiptarët që jetonin në Epir, Shqipëri, Maqedoni dhe Itali dhe nga shqiptarët në Greqi si Arbëror.

Faqja 49: Në Rapsoditë e Homerit, përkundër të gjitha korrigjimeve të nënkuptuara nga Athinasit, ka shumë fjalë të zakonshme midis Shqiptarëve Homerikë që flasin për lashtësinë e Shqiptarëve.
Faqja 57: Shqiptarët më në fund vajtojnë të vdekurit e tyre në një mënyrë homerike dhe përsërisin fjalët izi, oïzi = e zezë, e palumtur.

Homeri dikur e përdori këtë fjalë oizôc – çuditërisht, fjala zi, zia, u rishfaq në çdo moment në mbishkrimin arkaik në Lemnos, shkruar nga i nderuari Dr. Apostolidi u citua. Kjo fjalë ende do të thotë zi në shqip dhe fraza “që kemi rënë në zi”, gjë që i bën disa studiues të argumentojnë se gjuha e mbishkrimit është e ngjashme me shqipen, këtë relikt të pellazgjishtes, veçanërisht që nga ishulli i Lemnos e deri më tani Miltiades, të cilët i rrethuan, ishin të banuar ekskluzivisht nga Pellazgët.
Buletini De L’Institut Egyptien | Les Pelasges et leur pasardhës les Albanais Dr. Frassari Adamidi 1900 https://archive.org/stream/s4bulletin03inst…

+ http://catalog.hathitrust.org/Record/008895195

Bulletin De L’Institut Egyptien Dr. Frassari Adamidi:
Die Pelasger wurden nicht von den Griechen absorbiert, die Pelasger selbst haben überlebt und leben noch heute, maskiert unter dem Beinamen „Albaner“ und behalten ihre Bräuche und Gewohnheiten noch immer aufrecht, sie regieren noch immer über dieselben Orte – und sie regieren sich selbst, wie es in der Antike die Spartaner taten, und ihre Sprache, die albanische Sprache, hat noch viele dieser pelasgischen Wörter aufbewahrt. Die ethnologische Tabelle der Balkanhalbinsel belegt, dass es die Albaner sind, und nicht die Griechen, die die oberste Stelle in der Auflistung der indoeuropäischen Sprachen einnehmen müsste, es ist das Albanische, nicht das Griechische, das neben dem Sanskrit, der Mutter des indoeuropäischen, stehen müsste.

Es wäre um einiges einfacher unsere Meinung über die Herkunft der Albaner zu bestätigen, da diese Sprache historischen Fakten nach über die Jahrhunderte hinweg bis heute in ihren größten Merkmalen konstant aufrecht erhalten wird. Wie der deutsche Wissenschaftler Müller bereits vorausgesagt hat, wird Albanisch uns den Schlüssel zur Lösung mehrerer Probleme im Zusammenhang zur sprachlich-ethnografischer – Griechisch-römischer Literatur liefern.
[…] Dieser Dialekt wurde von einigen Albanern in Griechenland als Pelaka Skype oder von Albanern, die in
Epirus, Albanien, Mazedonien und Italien leben, und von Albanern in Griechenland als Arberore bezeichnet.
Seite 49: in den Rhapsodien des Homer finden sich trotz aller von den Athenern implizierten Korrekturen bei den homerischen Albanern viele gebräuchliche Wörter wieder, die für die Antiquität der Albaner sprechen.
Seite 57: Die Albaner trauern schließlich auf homerische Weise um ihre Toten und wiederholen die Worte izi, oïzi = schwarz, unglücklich.

Homer benutzte dieses Wort einmal oizôc – Seltsamerweise kehrte das Wort zi, Zia, zu jedem Moment in der archaischen Inschrift auf Lemnos wieder auf, die von dem ehrenwerten Dr. Apostolides zitiert wurde. Dieses Wort bedeutet im albanischen immer noch Trauer und Ausdruck, “dass wir in Trauer geraten sind”, was einige Wissenschaftler dazu drängt damit zu argumentieren, dass die Sprache der Inschrift dem Albanischen ähnelt, diesem Relikt des Pelasgischen, zumal die Insel Lemnos bis zur Zeit der Miltiades, die sie belagerten, ausschließlich von Pelasgern beheimatet war.
Bulletin De L’Institut Egyptien | Les Pelasges et leur descendants les Albanais Dr. Frassari Adamidi 1900