<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Franz Kafka dhe kukulla që udhëtonte

Nga: Jordi Sierra i Fabra
Përktheu: Denata Rroji

Në moshën 40 vjeçare, Franz Kafka, i cili nuk u martua kurrë dhe nuk pati fëmijë, ndërsa shëtiste i vetëm në një park në Berlin, takoi një vajzë të vogël që po qante pse kishte humb kukullën e saj të preferume. Ajo dhe Kafka fillun me kërku për me e pas prap kukullën, por pa sukses. Kafka i tha vajzës se do ta takonte atë të nesërmen po në të njëjtin park për t’u kthy së bashku për ta kërku kukullën e humbun.

Të nesërmen, ndërsa ende nuk e kishin gjet kukullën, Kafka i dha vajzës një posullë “të shkrume nga kukulla” ku i thoshte: “Të lutem mos qaj! Unë kam nis një udhëtim për të pa botën. Do t’shkruj për aventurat e mia.”

Kështu filloi historia mes tyne, e cila vazhdoi deri në fund të jetës së Kafkës.

Gjatë takimeve me vajzën, Kafka ia lexonte letrat e kukullës të shkrume nga vet ai me kujdes përmes aventurash dhe bisedash, sa vajzës i dukeshin të adhurueshme.

Ma n’fund, Kafka ia gjeti vajzës kukullën, e cila ishte kthy në Berlin prej aventurave.

“Nuk ngjan aspak me kukullën time!”- tha vajza.

Kafka i dorëzoi një posullë tjetër asaj në të cilën kukulla shkruate: “Udhëtimet më kanë tjetërsuar nga pamja”. Atëherë vajza e vogël rroku kukullën e re dhe e lumtun e mori për në shpinë e vet.

Një vit ma vonë Kafka vdiq.

Ndërsa shumë vite të tjera kishin kalu, vajza tashma e rritun gjeti një letërz brenda trupit të kukullës. Në atë copëz letre të palosun dhe të nënshkrume nga Kafka shkruhej:

“Gjanat që dum edhe mund t’i humbim, por prap se prap ajo dashuni do t’ na kthehet në nji mënyrë tjetër”.

postbck postbck