<div id="reklama-170x600">
    <script type="text/javascript">
        window.ANConfig = window.ANConfig || {};
        window.ANConfig.placements = window.ANConfig.placements || [];

        window.ANConfig.placements.push({
            adUnitId: 'reklama-170x600',
            propertyId: '104390',
            placementId: '840783',
            data: {
            },
            onLoad: function (adUnitId) {
                console.log('1', adUnitId);
            },
            onFail: function (adUnitId) {
                console.log('0', adUnitId);
                //fallback code
            },
        });

        (function () {
            if (!document.getElementById('ap-js')) {
                var ver = new Date().toISOString().split(':')[0].replace(/\D/g,'');
                var apjs = document.createElement("script");
                apjs.type = "text/javascript";
                apjs.async = true;
                apjs.setAttribute('id', 'ap-js');
                apjs.src = "https://central.gjirafa.com/js/ap-gjanout.js?v=" + ver;
                document.head.append(apjs);
            }
        })();
     </script>
</div>

Enigma e ‘Dorës së Herkulit’: Ku është pjesa tjetër e trupit?(Foto)

Në majë të njërit prej katërmbëdhjetë kodrave në të cilat qëndron Amani , në zemrën antike të kryeqytetit të Jordanisë, ka mbetjet e Tempullit të Herkulit , i ndërtuar midis 162 dhe 166 pas Krishtit, gjatë dominimit Romak.

“Dora e Herkulit” është emri i cili me sa duket ishte pjesë e një statuje kolosale prej mermeri i gjysmëperëndi Hercules, që gjendet në tempull romak dedikuar atij.

Përveç dorës (ose më saktë tre gishtave të njërës dorë), pjesa tjetër që ka arritur në ditët e sotme është dhe një bërryl.

Gjatë shekullit të 1-të pas Krishtit. Jordania moderne ishte pjesë e Perandorisë Romake dhe kryeqyteti i saj, i njohur më pas me emrin Grek të Filadelfias, i përkiste Decapolis, një grup prej dhjetë qytetesh që kufizoheshin me kufirin e Lindjes së Mesme.

Si në çdo cep të perandorisë së tyre, Romakët gjithashtu ndërtuan shumë ndërtesa publike në Aman.

Sot mbetet ende Teatri, Odeoni dhe Tempulli i Herkulit, i cili nuk është ruajtur aq mirë sa dy të parët.

I ndërtuar gjatë perandorisë së Marcus Aurelius, Tempulli i Herkulit ishte mbase më i madh se çdo tjetër i ndërtuar në vetë Romën.

Portiku, me drejtim nga lindja, ishte zbukuruar me gjashtë kolona të larta dhjetë metra; ajo ishte 30 metra e gjatë dhe 25 metra e gjerë, me një vend të shenjtë me përmasa 120 x 70 metra.

Prania e kolonave vetëm në pjesën e përparme të tempullit sugjeron që monumenti nuk u përfundua kurrë plotësisht , për arsye që historia ende nuk i ka zbuluar.

Gjatë gërmimeve arkeologjike, pak të dhëna ndihmuan në zbardhjen e misterit të këtij tempulli të papërfunduar.

Sidoqoftë, ato që ishin atje ishin “të mëdha”, edhe pse vështirë të deshifruara: tre gishta të një dore, një bërryl dhe disa monedha të shpërndara.

Këto pak mbetje, sipas arkeologëve, duhet të kenë qenë ato që mbetën nga një statujë e madhe prej mermeri e Herkulit.

Prandaj tempulli i ishte kushtuar gjysmëperëndisë shumë të fortë, protagonist i shumë bëmave të famshme.

Ndoshta tempulli i Herkulit u ndërtua atje ku tashmë kishte një vend adhurimi kushtuar një perëndie: në atë që dikur duhet të ketë qenë pjesa e brendshme e tempullit, një shkëmb ishte lënë i zbuluar, i cili sipas disa studiuesve ishte “Shkëmbi i shenjtë” i tempullit të Moloch, i ndërtuar në shekullin e 9 para Krishtit, nga njerëzit e Amonitëve.

Ekspertët nuk pajtohen në lidhje me këtë atribut.

Sidoqoftë, fakti që një numër i madh monedhash me figurat e gjysmëperëndisë mitike janë gjetur në qytetin më poshtë bën të mundur të besohet se statuja ishte gjithashtu një paraqitje e tij dhe se tempulli i ishte kushtuar atij.

Bazuar në mbetjet e gishtërinjve dhe bërrylit, mund të supozohet se statuja e Herkulit ishte e lartë rreth 13 metra, një dimension që do ta vendoste atë midis statujave më të mëdha prej mermeri të skalitura ndonjëherë gjatë historisë.

Ndoshta statuja e gjysmëperëndisë u shemb gjatë një prej tërmeteve katastrofike që trondisnin zonën periodikisht, dhe fragmentet e mermerit u përdorën për qëllime të tjera.

postbck postbck