Ishte viti 1953 dhe shqiptarë iknin në emigrim në Beograd të Serbisë. Siç thuhej, kjo bukë e emigrimit ishte e lyer “me gjak”.
Këta shqiptarë kanë frymëzuar poetin e madh shqiptar Esad Mekulin të shkruaj poezinë “Sharrëxhiu”. Këto janë disa fotografi reale nga ajo kohë:
Poezia e Esad Mekulit për emigrantët ekonomikë shqiptarë në Beograd:
“Xhepat e sharrëxhiut janë shumë të ngushta për duart e ënjtura të tij”.
Ai kur e sheh sharrëxhiun me sëpatën e rrasur në shokë, e bishti i saj ka dalë prapa, dyshon se mos vallë për këtë na quajtën njerëz me bishta?
:“O vëlla me sharrë në krah”
Do të shoh prapë me duar të mërdhime nën sjetull
Me sharrën e stërlashtë mbi krah
Dhe sopatën e mprehtë të rrasun në shokë
Në fytyrën tande lexoj:
Kam fjetur në podrumin e lagshtë, unë i trembëdhjeti
Dhe kam hangër në kusinë e bakrit, të sjellun prej vendlindjes
Prej vendlindjes, fasulen e hollë të vendlindjes unë i trembëdhjeti.
-Pse unë kënaqem me pak prej këtyre duarve të mërdhime,
Atje mbas 77 bjeshkëve, 7 gojë presin… /voal.ch /InforCulture.info
Pothuajse të gjithëve na ka ndodhur të dëgjojmë të njëjtin paralajmërim që nga fëmijëria: “Mos…
Nga Steve Jobs me golfin e zi dhe xhinset klasike, te Mark Zuckerberg…
Një kufi i thjeshtë dhe disa shenja në trup tregojnë kur çanta është…
Shtatzënia sjell ndryshime të shumta në trup, prandaj nënat në pritje shpesh hasin…
Një zakon i thjeshtë në mëngjes mund të ndihmojë shëndetin e zemrës: pirja…
Mjekja pediatre Zerina Sheme ka ndarë në rrjetet sociale informacion në lidhje me…