Ishte viti 1953 dhe shqiptarë iknin në emigrim në Beograd të Serbisë. Siç thuhej, kjo bukë e emigrimit ishte e lyer “me gjak”.
Këta shqiptarë kanë frymëzuar poetin e madh shqiptar Esad Mekulin të shkruaj poezinë “Sharrëxhiu”. Këto janë disa fotografi reale nga ajo kohë:
Poezia e Esad Mekulit për emigrantët ekonomikë shqiptarë në Beograd:
“Xhepat e sharrëxhiut janë shumë të ngushta për duart e ënjtura të tij”.
Ai kur e sheh sharrëxhiun me sëpatën e rrasur në shokë, e bishti i saj ka dalë prapa, dyshon se mos vallë për këtë na quajtën njerëz me bishta?
:“O vëlla me sharrë në krah”
Do të shoh prapë me duar të mërdhime nën sjetull
Me sharrën e stërlashtë mbi krah
Dhe sopatën e mprehtë të rrasun në shokë
Në fytyrën tande lexoj:
Kam fjetur në podrumin e lagshtë, unë i trembëdhjeti
Dhe kam hangër në kusinë e bakrit, të sjellun prej vendlindjes
Prej vendlindjes, fasulen e hollë të vendlindjes unë i trembëdhjeti.
-Pse unë kënaqem me pak prej këtyre duarve të mërdhime,
Atje mbas 77 bjeshkëve, 7 gojë presin… /voal.ch /InforCulture.info
Kanceri i mushkërive është lloji i dytë i kancerit më i përhapur si…
Saranda Nimani,nga fshati Rekë është nderuar me çmimin prestigjioz “Benoît Pochon Prize 2025”,…
Lëvizni më shumë . Uluni më pak . Për shumë vite, kjo është konsideruar si një…
Mështekna e bardhë është një pemë drunore tepër kurative, pasi asaj i përdoren…
Avokati Nazmi Sallahu ka njoftuar se Gjykata Supreme e Kosovës ua ka njohur…
Temperaturat e larta të verës e rëndojnë shumë frigoriferin, por kjo nuk do…