Poezi nga Teki Dervishi
Prej shtëpisë sime me çati prej kashte
dola me hejben plot vegla
e mora rrugë Veriun e Thellë
kurbet me kobër dola mjeshtër me pagë
pas erës së bukës
rrugë më rrugë shkretëtirës
kah Lindja
kah Perëndimi
latues mermeri me daltë
ikonograf me brushë e ngjyrë
godita pirgjet e larta të botës
gjurmë lash shenjën e qartë
pikturat e amshuara nëpër tempuj
lirikën – fjalë të zjarrtë
aktor me pseudonim
palaço në oborrin mbretëror
pa emër pa datë
disa shekuj pastaj
në Atdhe
eshtrat më vijnë vonë
me anije
– deti çohet dallgë
Shumë persona që përpiqen të kontrollojnë peshën ose nivelet e sheqerit në gjak…
Nga Donatella Zorzetto Vapa ekstreme po vendos në alarm mjekët. Ekziston një prag…
Rëndesa në këmbë, ënjtja rreth kyçeve dhe venat më të dukshme në mbrëmje…
Marrja e një tablete vitaminë C dy herë në ditë mund të ndihmojë…
Sulmi në tru ndodh kur furnizimi me gjak në një pjesë të trurit…
Që në lashtësi, hudhra ka qenë aleate e njerëzimit kundër shumë sëmundjeve. …