Poezi nga Teki Dervishi
Prej shtëpisë sime me çati prej kashte
dola me hejben plot vegla
e mora rrugë Veriun e Thellë
kurbet me kobër dola mjeshtër me pagë
pas erës së bukës
rrugë më rrugë shkretëtirës
kah Lindja
kah Perëndimi
latues mermeri me daltë
ikonograf me brushë e ngjyrë
godita pirgjet e larta të botës
gjurmë lash shenjën e qartë
pikturat e amshuara nëpër tempuj
lirikën – fjalë të zjarrtë
aktor me pseudonim
palaço në oborrin mbretëror
pa emër pa datë
disa shekuj pastaj
në Atdhe
eshtrat më vijnë vonë
me anije
– deti çohet dallgë
Me ardhjen e ditëve të ftohta dhe ndezjen e ngrohjes, në shumë apartamente…
Vagoni në pjesën e mesme të trenit, një ulëse e kthyer në drejtim…
Domatet përdoren në salca të ndryshme, në gjella ashtu si edhe në sallata. Por,…
Në pamje të parë duket si një dardhë e madhe, por në fakt përveç…
Arra ka edhe veti shëruese të sëmundjeve. Shumë studime kanë studiuar dobitë shëndetësore…
Një stacion treni në një zonë rurale të Hokkaidos, në Japoni, qëndroi hapur…