Shkrihen ujrat ner liqene,
Qielli fletet nis e hap
Mbyllur zemra rri si qene
S’do te çohet jashte nje çap
Strehevet treten dhe kongjijte,
Shterrin lotet gjith pike pike
Zemra hesht e mbledh peqinjte
Me nje sy me sheh te lik.
Maje biskut zogu tundet,
Rreze vere gjith po pret,
Gjumit zemra s’do te shkundet,
As nje ndjenje asaj si flet.
Kryet kacja qet si trime
Qilimin e bardhe e flaku tej,
Tuf e barit dje si qime,
Sot çel bishtrat musi hej.
Dhe gjinkalla mer kitaren
Nje arratises vjershetor
Rri mpreh zerin mi te paren,
fije barit prandveror.
Hapu zemer, vjen pranvera
Rreze shkasin ne çdo skaj
Merr lahuten dil tek dera,
Nisia kenges e mos qaj!
Thuria kenges dhempshurije
Cele zemren magjiplote,
Ligjeraten dashurije
Qe dha qielli doreplote.
Cohu zemer, shteri lotet,
Bjeri tingullit ledhatar
Se gjesendi s’vlejne motet
Sa vlen çasti magjistar..
– poezi nga Asdreni
Për dikë që e adhuron djathin, lajmet për një studim që e lidh konsumimin e…
Të dish grupin e gjakut, sipas mjekësisë kinezë do të thotë të dish shumë…
Arrin në Itali i nxehti i vërtetë, ai që të rëndon frymëmarrjen dhe të…
Organizata Botërore e Shëndetësisë thekson se siguria ushqimore duhet të jetë gjithmonë një prioritet,…
Çdo katër vjet, planeti duket sikur ndalon për një muaj. Rrugët boshatisen, ekranet mbushen me…
Robin Hudi nisi si një traditë gojore në shekullin XII, përpara se të shndërrohej në…